7 Mayıs 2011 Cumartesi

Friends (19.Bölüm)






Bugün SanKi lanetLi gibiydim.doğum günüm mü? öldüğüm gün mü? biLemiyordum.Bu günden sonRa doğum günümü kutlamamaya karar vermiştim.Çünkü herşey bu doğum günü partim yüzünden oLmuştu.Doğum günlerinden nefret etmeye başladım.Jung soo oRda acılar iÇinde yatarken benim burada ağlamakTan ve dua etmekTen başka çarem yoktu.Kalbime bir bıçak saplansa sanırım bu kadar çok acı çekmezdim.Bir an oNun avuçlarımdan kayıp gideceğini düşünmüştüm. Böyle birşeyi düşününce kendime çok kızıyordum.O iyi olucak diyordum iÇimden.o güçLü.o çok güçLü.SürekLi ağlıyordum Ama sessizce.sadece yaşlarım akıyordu öyLece.Kendi mi bir sandalyenin üstüne attım.Gerçekten çok yorulmuştum.Belkide saatlerce ayakTaydım.

heechul yanıma geLip omzuma dokundu.



"İyi misin?



" nasIl iyi olabilirim Ki" dedim bitkin bir halde. ama heechul da çok yorgun görünüyordu.Ona ne kadar teşekkür etsem azdı.o Çok iyi bir insandı. oNun gibi birisini Tanıdığım iÇin kendimi çok şansLı sayıyordum.

o da burada benimLe birlikte perişan oLuyordu.O kavgadan sonRa oNun jung soo'ya yardım etmesi oNun ne kadar iyi bir insan oLduğunu gösteriyordu zaTen.Ona dönüp konuşmaya başladım ama kendimden geçmiş bir şekilde.



" sende burda perişan oLuyorsun"



Her ne kadar yorgun olduğunu gizlese de ben anlayabiliyordum.Vee;



" saçmalama iyiyim ben" diyebildi !



Yoğun bakımdan doktor çıktı.Yanımıza doğru yürüyordu.Bir an korktum.Yanına koştuk.



" o iyi Mi?" diye sordum panikLi bir şekilde !



" zorlu bir operasyondu.Ama Şu an biRaz iyi durumda merak etmeyin"



O uzun süreden sonRa ilk defa rahat nefes aLabildim.O 1 saat bana 1 yıL gibi gelmişti.Çok rahatlamıştık hepimiz.

Bu sözü duymaya ihtiyacımız vardı.



" Peki oNu görebilir miyiz?" diye sordum.



" tmm ama sadece 5 dk.Yalnız teker teker girmelisiniz."



" çok teşekkürler"



dedikTen sonRa;



annesi Yeun ja bana döndü.



" hadi ilk sen gir" dedi hafif gülümsemeye çalışarak. yoğun bakıma girebilmek iÇin bir kaç kıyafet giydirdiler Bana.Yeşil yeşil ama oppam için değerdiKi.Yavaşca girdim içeri.Hem korkuyordum hemde kalbim küt küt atıyordu.Jung soo gözleri kapalı bir şekilde yatıyordu.Sanırım çok derin bir uykudaydı.Yüzüne yaklaşıp yanağına bir öpücük kondurdum.Yanına oturup iKi elimLe tuttum eLini.



" oppa çok teşekkür ederim yaşadığın iÇin"



Ona birşey olacak diye öyle çok korkmuştumki.Ona çok minnettardım.Çünkü yaşıyordu.oNun nefes alabilmesi benimde nefes almamı sağlıyordu.Birden akLıma o partideKi gaeul'un sözü geldi.Neden bilmiyorum ama kulaklarımda çınlandı.Boşluğa baktım.



" Hamileyim.bu çocuğun babası jung soo"



Aniden ellerim kaydı jung soo'nun eLinden.Gözümden tekrar yaşlar boşalmaya başladı.Boşluğa öylece bakarak ağlıyordum.Ama tekrar başımı ona çevirdim.elini tekrar aldım ellerime.her ne oLursa olsun biz arkadaştık.Birlikte büyüdük.Birbirimizi hep kolladık.Çocukluğumuzdan beri hep birlikte olduk biz.Şimdi arkadamı dönüp gidemezdim.Eğer şimdi oNu öylece bırakıp gitseydim hayatım boyunca bUnun pişmanlığıyla yaşayacağımı biliyordum. bu yüzden bunu yapamazdım.

Ve ayağa kalkıp tekrar bir öpücük kondurdum.Arkama bakarak yürüyordum.hİÇ yoktan o iyiydi.oda dan çıktıkTan sonRa Yeun ja'nın yanına doğru yürüdüm.



" teşekkürler.Şimdi siz girebilirsiniz" Smile dedim ! güLümsüyordum.Çünkü o iyiydi.



" önemLi değil canım.Hemen gidiyorum" dedi ve odaya girdi.



heechul yanıma doğru yaklaştı.



" eun hye,nasıl? iyi mi?"



Ona döndüm.



" iyi.en azından nefes aldığını biliyoruz ve inanıyorum yarın gözlerini de açıcak dedim gülümseyerek.



" Buna gerçekten çok sevindim" dedi ! asLında o bu söylediklerinde gerçekten samimiydi.



oNu kucakladım.Sıcacıktı.Sanırım bir dost daha kazanmıştım.



" Sen çok iyi bir arkadaşsın" dedim.



" Sende öylesin" diyebildi.



5 dk sonRa yeun ja yanımıza geldi.Sanırım ağlıyordu.Sürekli gözlerini siliyordu.Heechul ve yeun ja'yı Tanıştırmayı unutmuştum.Bende akıl kalmıymıydıKi.Tanıştırdım ve ikiside memnun oldukLarını söylediLer.Yeun ja'ya anlattım olanları.heechul'un oNu bıraya sırtında getirdiğini falan.ona sarıldı. ve allah senden razı olsun" dedi.Yeun ja bir anne ama çok genç bir anneydi.İyi,temiz kalpLi.jung soo annesiyle hep gurur duyan bir çocuk olmuştu.

yeun ja yanıma geldi.



" eun hye yorgun görünüyorsun.istersen sen eve git.duş al.sonRada biraz dinlen" dedi.



1 hayır.ben iyiyim.Beklicem" dedim Ama çok yorgundum.oNun gözlerini açtığını görmeden hiç bir yere gidemezdimKi.Kendi mi sandalyenin üsnüne attım !!!



^^ERTESİ GÜN^^



Hepimiz sandalyenin üstünde uyuya kalmıştık.ben irkilerek uyandım.Kabus görmüştüm ve çok korkmuştum.Arkamdan yeun ja ve heechulda gözlerini açtılar ve uyandılar.Karşımızda doktoru gördük.Bize doğru yürüyordu.



" geçMiş olsun. gözlerini açtı" dedi doktor.



" sahi mi? dedim sevinçLe



"oleyyyyyy" diye el çarptım.

yeun jaa iLe gülümseyerek birbirimize sarıldık.Hayatım boyunca bu kadar mutlu olduğumu hatırlamıyordum.Hemen doktora sordum.



" oNu görebilir miyiz"



" Tabiki ama fazla yormayın oLur mu?"



" peKii Smile"



iLk yeun ja girdi.5 dk sonRa çıktığında yüzündeKi o mutluluğu okuyabiliyordum.Ve yanıma doğru geldi.



" Seni görmek istiyor" dedi. gülümsedim.Kalbimin atışlarına engel olamıyordum.



kapıyı açtım ve yavaşca içeri girdim.Gözleri açık bir şekilde bana bakıyordu.



" eun hye geldin mi? dedi ama çok fazla sesi çıkamıyordu.Yavaşca yanına yaklaştım.



" evett oppa geldim"



" gelmezsin sanıyordum" dedi.



" ben arkadaş olduğumuz için buradayım" dedim hafif gülümseyerek.Aniden suratının asıldığını farkettim.

Çok bitkin görünüyordum.OOpa'mın beni böyle görmesini istemezdim.Yanına yatağın üstüne oturdum.



"Oppa sen iyisin değil mi?Sana birşey olacak diye o kadar korktum Ki" dedim ağlayarak.



"Şiiiht sakına ağlama.Gördüğün gibi ben iyiyim" dedi hüzünLü bir şekilde.Ve bana gülücükler saçıyordu Ama içten güldüğünü sanmıyordum.Bu benim kalp atışlarımı hızlandırmaya bile yetiyordu.odadan hç çıkmak istemiyordum.Ondan 1 saniye ayrı kalmak o kadar kötüKi.Bunu en iyi gerçekten sevenler anlardı.



"éun hyé" dedi tedirgin bir şekilde



" éfendim" dédim şaşkın bir ifadéeylé



'Béni buraya Kim getirdi"



Biraz durdukTan sonRa cevap verdim.



" heechul"



" yoksa şu partideKi çocuk mu? dié sordu.



" evet oppa seni sırtına aldı ve taşıdı.

Bira öylece boşluğa baktıkTan sonRa bana döndü ve konuşmaya başladı ama bu söylediği beni çok şaşırtmıştı.



" oNu görmek istiyorum" dedi ciddi bir ifadeyLe.



19. bölüm soNu



*************************************************************************************************

Bu bölüm biRaz dandik mi olduKi acaba xDD jung soo iyileşsin hastaneden çıksın.daha güzel bölümler yazacam.

beğenn Sad(

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder