Friends (23.Bölüm)

#eun hye'nin ağzından#

Olamaz bu heechul değildi O_O

-Oppa' dedim şaşkınlıkLa....-Süpriz yapmak istemiştim ama bana süpriz oLdu sanırım' dedi gözlerini devirerek. Ama hiç bozuntuya vermemeye çalışıyordum... -Sen nasıl çıktınKi hastaneden..-Nasıl çıktıysam çıktım.Orası hapishaneMi? canım istedi çıktım..

- Ama Tam olarak iyiLeşmedinKi.

-İyileştim.hatta şu an bomba gibiyim diyebilirim.

ters konuşuyordu..Birazdan heechulda burada oLucaktı.Ne yapmalıydı.Jung soo'nun bakışlarından ürküyordum.

-Sen neden buradasın' diye sordu.

-Hiç yürümeye çıkmıştım sadece' ..'Yalan söyleme' diyerek sesini yükseltti.Bende buna daha fazla dayanamayıp sertçe bir tavır verdim...-Niye? Sen hiç yalan söylemedinMi? dediğimde öylece kalakaldı.yumruğunu sıktığını farkettim.Beni elimden tutup çekiştirmeye başladı.Ama ben gitmek istemiyordum..-yürü gidiyoruz...-Hayır.gelmek istemiyorum' dedim ve elimi hızlı bir şekilde bıRaktı...-Gerçekten gelmiyor musun? Peki.sen bilirsin' dedi başını sallayarak veTam giderken tekrar bana döndü.

-Al bu gülleri sana getirmiştim' dedi ve aldım.

sonRa hızlı adımlarla ortadan kayboldu.Arkasından baktım sinirli sinirli.Heechul görünürlerde yoktu.Nerde olabilirdiKi.Başına birşey mi geldi diye düşünmüştüm.Ama öyle bişi olsaydı haberim oLurdu.Bekledim bekledim gelmedi.bu saatten sonRada gelmezdi.oNun yüzüne jung soo ilede kavga etmiştik.Ama oNu suçlamaya hakkım yoktu.Sanırım böyle bir durumlarda hep suçlu arıyordum.

#jung soo'nun ağzından#

Eun hye'nin oraya heechul için gittiğini düşündüğümde cinlerim tepeme çıkıyordu.Delirecek gibi oluyordum.Sanki ben anlamamıştım.Onun oraya heechul iÇin gittiğini.Güya çaktırmıyor aptal.Sinirli bir şekilde yürüyordum.Hastaneye geldim ve hastanenin önünde gaeul'u gördüm.Durdum ve alaycı bir bakış attım.Ne işi vardıKi oNun burda.Yanına doğru yürüdüm.

-Ne işin var senin burda.. -Seni arıyordum..'' Ne oldu?..Konuşmamız lazım. - nE hakkında...-Hayatım hakkında.

-Çok fazla vaktim yok dinliyorum.... -Şu bardaki adam benim öz ve öz babamdı...-Baban mı? yani baban mı satıyordu seni.

-Satıcaktı ama satamadı.Ben istemedim.

oNu dikkatlice dinliyordum nedense O_O

-Jung soo ben bir tek seninLe birlikte oldum ve inan bu çocuk senden.. --Ne malum doğru söylediğin... 'inanmıyor musun?

-İnanmıyorum' dedim ve oNu kolundan tutup hastanenin iÇine soktum.İnanmam iÇin sanırım bunu yapmalıydım.Bir doktorun odasına götürdüm oNu.kapıyı vurup içeri soktum.

Doktora ' Ne kadarlık hamile acaba bir bakar mısınız' diye sordum.

- tmm gelin şöyle uzanan' dedi gaeul'a.Bende yanında bekliyordum.Sanırım biRazda korkum vardı.

doktor 'daha yeni 3 günLük' dediğinde kulaklarıma inanamadım.Bu bir rüya olmalıydı ama ne yazıkki gerçekti.gaeul gerçekten hamileydi. 

#heechul'un ağzından#

Tam sahile gelmiştimKi eun hye ile jung soo'yu gördüm.Biraz moralim bozulmuştu Tabi.Yanlarına gitmek istedima ama ayaklarım geri geri gitti yapamadım.Eun hye jung soo'yu seviyordu.Banada ondan vazgeçmek düşerdi ama oNu korumalıydım.oNun hep yanında olmak istiyordum.Benim olmasa da oNun yanında olmak bana huzur veriyordu.Beklemelimiydim eun hye'nin jung soo'dan vazgeçtiği günü..

#jung soo'nun ağzından#

Sustum.Böyle bir durumda söylencek hiç birşey bulamadım.Gerçi ne söyleyebilirdimKi.Olması gereken belliydi zaTen.

-Bu çocuğu almalısınız' dedim doktoRa ve hemen gaeul doğrulup söze girdi..''Hayır ben oNu istiyorum.Benim çocuğum sonuçTa...-Buna izin veremem... -Jung soo lütfen izin ver.Senden hiç birşey beklemiyorum ben..2 dk durdum ve dayanamayıp dışarı çıktım.

Bu çocuğu aldırmasından başka çare yoktu.Ne yani babamı olucaktım.buNun düşüncesi bile kötü.

Ben bir tek eun hye'den çocuğum olmasını istiyordum.Eun hye? oNa daha fazla acı yaşatamazdım.

#eun hye'nin ağzından#

Tam yarım saat orada öylece dikildim.Ama gelmedi.O saman niye beni çağırdıKi.Ona çok kızmıştım.Oradan yavaş yavaş ayrıldım.

Yapacak hiç bir şey bulamıyordum.fueisa'yı aramak istedim.oNunla konuşmaya ihtiyacım vardı sanırım.

-Alo eun hye kanka.... -nasılsın? -İyiyim sen?

-eh işde.noldu sesin pek iyi gelmiyor...-jung soo ile kavga ettik.

-Ah bu yüzden mi böylesin.Barışırsınız ya.

-umarım..

-Aloo fueisa aloo.oRda mısın?

Birden ses kesildi.Sanırım şarzı bitmişti.Bir tek aklıma bu geldi.

#heechul'un ağzından#

Eun hye'nin yanına gitme cesareti bulamadım kendimde.

Yavaşca yürüyerek arabama gidip oturdum.Direk eve gidicektim.Zaten yapacak birşeyimde yoktu.Arabayı çalıştırdım ve yavaşca ilerlemeye başladım.Telefonum çalıyordu.Elimi çantaya attım ve el yordamıyla çantanın iÇini aradım.Nese sonunda bulmuştum.ekrana baktım.Arayan babamdı.Yine sinirlerim gerilmişti.En iyisi açmamaktı.Telefonu arka koltuğa fırlattım.Ve radyoyu açtım.bu ses telefonun zil sesini bastırıyordu.Gaza bastım.Olabildiğimce hızlı gitmek ve sinirlerimi yatıştıracak birşeyler yapmam gerekti.Annemin yanına gitmeye karar verdim.Sanırım bu gün annemin yanına kalmalıydım.Eve vardığımda sinirden titriyordum.Zile bastım.kapıyı annem açtı.

-Hoşgeldin oğlum' dedi annem.cevap vermedim.yukarı odama çıktım.Üzerimdeki kıyafetleri parçalar şekilde çıkardım.Ve ne bulduysam oNu giydim.yatağa girdim.annemde yanıma geldi ve yorganımı kaldırıp yanıma uzandı.

-Pek iyi görmedim seni..

-Zaten iyi değilim' dedi gergin ses tonumla ve durumu ona anlatmaya başladım.

-Anne babam beni evlendirmek istiyor..

-bu yüzden mi böylesin..

-Evt ben evlenmek istemiyorum.

-Tmm üzülme sen güzel oğlum.Buna izin vermem.

-Anne sanki babamı tanımıyorsun.bir keresinde de şirketimiz batıcak diye beni bir kızla evlendirmeyi düşünmüştü hatırlatırım..

-Sen istemedikten sonRa zorla hiç birşey yaptıramaz merak etme' diyerek saçımı okşamaya başladı.

sanırım en rahatladığım yer annemin yanıydı.Durumu farketmiş olucakki sordu.

-Sen aşık mısın yoksa?dedi. yüzümde değişik bir gülümseme oluştu. anneme döndüm...-Ya anne o kadar tatLıkii..

-amanda aman benim oğlum büyümüşde aşık mı olmuş ...-Ya üf anne dalga geçme ..Annemle gülüştük..

#eun hye'nin dilinden#

Hastanenin önüne gelmiştim ama içeri girme cesaretini bulamadım Ve biRaz durdukTan sonRa yavaş adımlarla yürümeye başladım hastanenin iÇine doğru.Ama jung soo'nun yanına çıkamadım.Bir süre içerde bir sandalyeye oturup bekledim.Ve güçlü bir çığlık sesi duydum.arkamı döndüm.bu bağıran berfindi.Anladığım kadarıyla annesi ölmüştü.Neden bilmiyorum ama oNa yardım etmem gerektiğini hissettim.Ve yanına koşup koluna sarıldım.

Kızı sakinleştirmeye çalışıyordum ama pek nafile olmadı.Bağırmaya ve durmadan ağlamaya devam ediyordu.Bana sıkıca sarıldı birden.gözlerim dolmuştu..Ve aniden yere yığıldı.Bu durumu çok üzülmüştüm.Bir doktor gelip oNu odaya çıkarttık.Ve sakinleştirici iğne yaptı.Bir süre sonRa kendine gelmişti.yavaşca açtı gözlerini ve bana baktı.

-İyimisin?

Sadece öylece boşluğa bakıyordu.Sanırım oNun gidicek hiç bir yeri yoktu.Sordum ama hiç cevap vermedi.Aklıma oNu benim evime götürmek geldi.Onu tek başına bırakamazdım.öylede yaptım.Onu benim evime götürdüm.iLk girmedi ama kolundan tutup soktum.Yorgun olmalıydı.

-Yorgun musun? istersen biRaz dinLen' dedim ve oNa boş odalardan birini hazırladım oraya çıkardım.

-Burası senin olsun.Rahat rahat dinLen.

Tam kapıdan çıkıyordumKi seslendi.

-eun hye herşey iÇin teşekkürler.sen çok iyi birisin.

-ÖnemLi değil.dinlenmene bak.birşeye ihtiyacın oLursa seslenebilirsin. ' dedim ve çıktım odadan.Biraz dinlenmesi iyi olucaktı.

#10 gün sonRa#
#eun hye'nin dilinden#

Jung soo'nun hastaneden çıkış işlemlerini yapmaya başlamıştık.Artık tamamen iyileşmişti ama doktor yinede fazla yorulmamasını söyledi.işlemleri hallettik.Ve doktora teşekkür edip hastaneden ayrıldık.jung soo temiz havayı içine çekti. Ve bir taksiye atlayıp eve gittik.yeun ja anahtarla kapıyı açtı.

-sen gelmiyor musun? dedi yeun ja.

-Gitsem iyi olucak.

jung soo biRaz daha kalmamı istedi oNu kıramadım.akşam yemeğine kadar kalıcaktım.Yeun ja hemen mutfağa yöneldi.yemek yapma işine girişti.juNg soo'da ve ben televizyoNun karşısına oturduk.Jung soo çok güzel bir filim açmıştı.

-Bunu izledin mi hiç?

-hayır.

-oğlan kızıçılgınlar gibi seviyor.kızda öyle ama oğlan kanser olduğu için oNun üzülmesini istemiyor ve ondan vazgeçiyor.

-Vayy gerçektende güzelmiş' dedim iç çekerek.

-öyLe.Böyle filimleri izledikçe insanın aşık olası geliyor )

Birden berfini evde yalnız bıraktığımı hatırladım.

-oppa ben gitmeliyim.

-Ne oldu.

-Berfin evde yalnız kaldı.

-Onu niye buraya çağır mıyorsun?

-sahi mi? tmm o saman dedim ve aradım.Ama o bu evi bilmediği için jung soo'nun gidip oNu alması iÇin rica ettim.Tabikide kabul etti.Ve bontunu gidip çıktı. bende yeun jaa'ya yemekTe yardım etmeye gittim.Çok iyi beceriyorum ya hani )

#jung soo'nun ağzından#

Mutluydum.eun hye benim yanımdaydı oNun değil.Artık onu kaybetmek istemiyordum.Arabayla değil yürüyerek gittim berfini almaya.Canım yürümek istemişti.havada güzeldi.10 dk sonRa gelmiştim Ve berfin kapının önünde beni bekliyordu.

-Çok bekletmedim değil mi? ) .

-yok ) ..-iyi.hadi gidelim o zaman

ve yürümeye başladık.Yürürken ikimizde biRaz sessizdik. Ve ilk konuşan o oldu...-jung soo eun hye iLe ilişki durumunu ne?.. -Neden sordun?...-Merak. )

-Aslında biRaz karışık bir durum.Ben yürüyordum.oNun duraksadığını farkettim.Ve bende durdum.Arkamda kalmıştı.oNa döndüm.

-Bir sorun mu var.?

bu söylediği beni çok şaşırtmıştı. ...-jung soo ben senden çok hoşlanıyorum..