Bölüm 15 ~ Fotoraf Albümü ~ Salondaydik, ben yemekleri
hazirlayim, sen istresen televizion izliye bilirsin. Gözleri büyük
masadaydi, orda bugün yaptigim cizimlerim vardi. Oraya dogru gitti ve
cizimlerime bakmaya basladi. Gözleri gittikce büyormus gibiydi,
hayranlikla hepsine teker teker bakti. Hepsini sen mi yaptim? Evt bunlar
ama daha gercek cizimlerim degil sadece ön tasirmlar, planlamadayiz
suan. Vay canina gercekten de güzeller, yani böyle seyi gimek isterdim
dogrusu. Beyendigne sevindim, hem erkek hem bayan icin tasarliyorum
zati. Sana da yapayim mi? Sirf senin icin birsey tasarlaya bilirim buda
benden sana Hediye olur. Sey gercekten mi? Neden olamsin öylelikle bende
sana bir hediye verebilriim sonunda borcumu ödeye bilirim sana. Ne
borcu? Sen bana hep birseyler hediye veriyosun misal cay gibi veyada bu
süs gibi, cebtelefonu cikarip ona gösterdim. Bana sadece o güzel mi
güzel gözlere bakti ve gülümsedi, gülünce sanki yüzünde güller aciyordu.
Gözlerine bakarken buldum kendimi ve birden Keremim bana Gülüyormus
gibi hissetim ve bende ona Gülümsedim. Sadece kafimi eyip ona bakarak
gülümsedim, Keremim bana gülyüordu cünkü ona en degerli hediyemi verip
gülümsedim.Birden kendime geldim ve gülümsedigim Kerem degil Minwoo
oldugunu fark ettim, bana öylece bakip devam gülüyordu, ona
gülümsedigimi sandetip daha cok neselenmisdi. Ben neyaptim diye
düsündüm, onu gene Keremim sandim Allahim, gözümden yaslar gene akmaya
basladi, gözyaslarimi fark etmemesi icin hemen mutfaga gittim. Gene
O Sanci hancer gibi saplandi. Neden gene karisdirdim neden bunu
yapiyorum. Kendimi kandiriyorum ben, onda neden Keremimi görüyorum neden
neden buc izdirabi cekyiorum. Gözyaslarim kendilinin dökülüyordu. Gene
anliyacakti agladimi gene oda üzülecekti. Onu üzmekde iistemiyordum. O
Ninwooy du Keremim degil. Derin Nefes aldim ve torbadaki esyalari
yerlesdirmeye basladim. Sevda yemek yapmak zorundasin agliyamazsin
durdur su göz yaslarini. Kalbim ama aciyordu, yürgeim aciyordu gözlerim
sadece akiyordu. Yerlesdirmem bitmsidi. Biraz sakinlemisdim. Ne yemek
yapsam diye düsündüm, en iyisi hafif bisey olsun dedim. Yemek yapmakda
okdar iyi degildim, daha annemden yemek pisirmiye ögreniyordum. Keremim
icin yemekler yapacaktim, onun icin güzel sofralar kuracaktim: "Seker"im
benim Ahciligimla cok alay ederdi, benden daha güzel yemek yapabilirdi.
Hayir bunlari düsünmek sitemiyorum lütfen lütfen bu aksam bunlari
düsünmek istemiyorum. Gene derin nefes alip makarna yapmya karar verdim,
hem kolay hem cabuk yapilan bir yemkdi. Makarnalari koydum ve sosa
koyuldum yapmaya. Kiymali sos olsun dedim ve aldigim kiyamlari kulandim.
30 Dakikadan fazla mutfakdaydim acaba Minwoo ne yapyiordu, hic yanima
gelmedi. Acaba anlamis miydi agladimi, ondanmi gelmiyordu? Bilmiyiordum.
Yemegi Mutfaga kurdum. Hersey hazirdi, makarnam hazirdi, icecekleri
cikartim ve bardaklara doldurdum. Acaba bunu sever mi diye düsündüm.
Sevmezme bosaltir baska birsey koyarim dedim ve Minwoo yu carmaya gittim
Salona. Minwoo koltukda oturup birseyler bakiyordu?
Elindeki neydi, hayir hayir olamaz elindeki Fotoraf Albümümdü Kerem ve
benim Fotoraflarim vardi, ben bile bakmamisdim, bakamamisdim! Beni
görünce hemen aya kalkti ve yanlis birsey yapmis gibi sucluluk duygusu
ile bana bakti. Benim bakislarimdan Korkmus olabilirmiye diye düsündüm
cünkü kizgindim neden benim Fotoraf Albümü karisidiriyordu hemde
sormadan. Ben öyle bakiniyordum sonra bu Fotoraf albumunü görünce
dayanamadim. Özürdilerim. Keremim ve benim Resimlermi görmüsdü artik.
Derin nefes aldim ve yemek hazir mutfaga kurdum sofrayi lütfen gel.
Gercekten üzgün oldugunu söyldi ve yanima geldi, elimden tutu. Ben
nazikce geri cektim onu kirmak istemiyordum ama ben kirilmisdim. Önemli
degil lütfen yemegimizi yiyelima ciktim ben dedim ve mutfaga gittim,
pisimden hemen geldi. Makarnalari Servis ettim ve yemege basladik. Kimse
birsey demiyordu. Sanirsam nediyecegini düsünüyordu, pisman oldugu
yüzünden belliydi. Neden böyle kizginim diye kendime sordum. Ama bunun
da Cevabini bulamadim, Neden cevaplari bulamyiordum. Sevda
gercekten özür dilerim ben senin kücüklük Resimlerin sandim, Nisanlinla
senin olduklarini sonradan fark ettim sonra bütün Resimlerde Gülüyordun
bende bakmaya devam ettim. Seni buraya geleli hic öyle icten gülerken
görmemsidim. Bana bakyiordu ben ise makarnama bakyiordum ve yemege devam
ediyordum. Cevap beklyior du benden be de sadece Gecmside kaldi dedim.
Icden Gülmen mi gecmside kaldi? Birdaha böyle gülmiyeckmisin peki? Evt
onlar hepsi gecmside kaldi, artik gülemiyorum hayir gülmek istemiyorum
diye düzelltim. Halen bana bakiyordu bu sözüme üzülmüs gibi oldugunu
hissetim. Acaba cok mu serttim? Ama ona bakmak istemyiyordum cünkü eger
ona bakarsam o gözleri görecektim ve gene hersey iyi olcakti sirf birkac
saniye icin olsa bilene ozaman gene onu kulanmis gibi hissedecektim.
Seda Lütfen bana bak.......
hazirlayim, sen istresen televizion izliye bilirsin. Gözleri büyük
masadaydi, orda bugün yaptigim cizimlerim vardi. Oraya dogru gitti ve
cizimlerime bakmaya basladi. Gözleri gittikce büyormus gibiydi,
hayranlikla hepsine teker teker bakti. Hepsini sen mi yaptim? Evt bunlar
ama daha gercek cizimlerim degil sadece ön tasirmlar, planlamadayiz
suan. Vay canina gercekten de güzeller, yani böyle seyi gimek isterdim
dogrusu. Beyendigne sevindim, hem erkek hem bayan icin tasarliyorum
zati. Sana da yapayim mi? Sirf senin icin birsey tasarlaya bilirim buda
benden sana Hediye olur. Sey gercekten mi? Neden olamsin öylelikle bende
sana bir hediye verebilriim sonunda borcumu ödeye bilirim sana. Ne
borcu? Sen bana hep birseyler hediye veriyosun misal cay gibi veyada bu
süs gibi, cebtelefonu cikarip ona gösterdim. Bana sadece o güzel mi
güzel gözlere bakti ve gülümsedi, gülünce sanki yüzünde güller aciyordu.
Gözlerine bakarken buldum kendimi ve birden Keremim bana Gülüyormus
gibi hissetim ve bende ona Gülümsedim. Sadece kafimi eyip ona bakarak
gülümsedim, Keremim bana gülyüordu cünkü ona en degerli hediyemi verip
gülümsedim.Birden kendime geldim ve gülümsedigim Kerem degil Minwoo
oldugunu fark ettim, bana öylece bakip devam gülüyordu, ona
gülümsedigimi sandetip daha cok neselenmisdi. Ben neyaptim diye
düsündüm, onu gene Keremim sandim Allahim, gözümden yaslar gene akmaya
basladi, gözyaslarimi fark etmemesi icin hemen mutfaga gittim. Gene
O Sanci hancer gibi saplandi. Neden gene karisdirdim neden bunu
yapiyorum. Kendimi kandiriyorum ben, onda neden Keremimi görüyorum neden
neden buc izdirabi cekyiorum. Gözyaslarim kendilinin dökülüyordu. Gene
anliyacakti agladimi gene oda üzülecekti. Onu üzmekde iistemiyordum. O
Ninwooy du Keremim degil. Derin Nefes aldim ve torbadaki esyalari
yerlesdirmeye basladim. Sevda yemek yapmak zorundasin agliyamazsin
durdur su göz yaslarini. Kalbim ama aciyordu, yürgeim aciyordu gözlerim
sadece akiyordu. Yerlesdirmem bitmsidi. Biraz sakinlemisdim. Ne yemek
yapsam diye düsündüm, en iyisi hafif bisey olsun dedim. Yemek yapmakda
okdar iyi degildim, daha annemden yemek pisirmiye ögreniyordum. Keremim
icin yemekler yapacaktim, onun icin güzel sofralar kuracaktim: "Seker"im
benim Ahciligimla cok alay ederdi, benden daha güzel yemek yapabilirdi.
Hayir bunlari düsünmek sitemiyorum lütfen lütfen bu aksam bunlari
düsünmek istemiyorum. Gene derin nefes alip makarna yapmya karar verdim,
hem kolay hem cabuk yapilan bir yemkdi. Makarnalari koydum ve sosa
koyuldum yapmaya. Kiymali sos olsun dedim ve aldigim kiyamlari kulandim.
30 Dakikadan fazla mutfakdaydim acaba Minwoo ne yapyiordu, hic yanima
gelmedi. Acaba anlamis miydi agladimi, ondanmi gelmiyordu? Bilmiyiordum.
Yemegi Mutfaga kurdum. Hersey hazirdi, makarnam hazirdi, icecekleri
cikartim ve bardaklara doldurdum. Acaba bunu sever mi diye düsündüm.
Sevmezme bosaltir baska birsey koyarim dedim ve Minwoo yu carmaya gittim
Salona. Minwoo koltukda oturup birseyler bakiyordu?
Elindeki neydi, hayir hayir olamaz elindeki Fotoraf Albümümdü Kerem ve
benim Fotoraflarim vardi, ben bile bakmamisdim, bakamamisdim! Beni
görünce hemen aya kalkti ve yanlis birsey yapmis gibi sucluluk duygusu
ile bana bakti. Benim bakislarimdan Korkmus olabilirmiye diye düsündüm
cünkü kizgindim neden benim Fotoraf Albümü karisidiriyordu hemde
sormadan. Ben öyle bakiniyordum sonra bu Fotoraf albumunü görünce
dayanamadim. Özürdilerim. Keremim ve benim Resimlermi görmüsdü artik.
Derin nefes aldim ve yemek hazir mutfaga kurdum sofrayi lütfen gel.
Gercekten üzgün oldugunu söyldi ve yanima geldi, elimden tutu. Ben
nazikce geri cektim onu kirmak istemiyordum ama ben kirilmisdim. Önemli
degil lütfen yemegimizi yiyelima ciktim ben dedim ve mutfaga gittim,
pisimden hemen geldi. Makarnalari Servis ettim ve yemege basladik. Kimse
birsey demiyordu. Sanirsam nediyecegini düsünüyordu, pisman oldugu
yüzünden belliydi. Neden böyle kizginim diye kendime sordum. Ama bunun
da Cevabini bulamadim, Neden cevaplari bulamyiordum. Sevda
gercekten özür dilerim ben senin kücüklük Resimlerin sandim, Nisanlinla
senin olduklarini sonradan fark ettim sonra bütün Resimlerde Gülüyordun
bende bakmaya devam ettim. Seni buraya geleli hic öyle icten gülerken
görmemsidim. Bana bakyiordu ben ise makarnama bakyiordum ve yemege devam
ediyordum. Cevap beklyior du benden be de sadece Gecmside kaldi dedim.
Icden Gülmen mi gecmside kaldi? Birdaha böyle gülmiyeckmisin peki? Evt
onlar hepsi gecmside kaldi, artik gülemiyorum hayir gülmek istemiyorum
diye düzelltim. Halen bana bakiyordu bu sözüme üzülmüs gibi oldugunu
hissetim. Acaba cok mu serttim? Ama ona bakmak istemyiyordum cünkü eger
ona bakarsam o gözleri görecektim ve gene hersey iyi olcakti sirf birkac
saniye icin olsa bilene ozaman gene onu kulanmis gibi hissedecektim.
Seda Lütfen bana bak.......
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder