26 Mayıs 2011 Perşembe

Unutmak (18. Bölüm)

Bölüm 18 ~ Sana Güvene bilirmiyim? ~ Ona Güvenmemi
istemisdi, ona gercekten güvenmek istiyordum. Zamanin durmasini istedim,
ona böyle devam sikica sarilmak istedim. Onun kokusunu daha cok icime
cekmek istedim. Neden ona istedgimi söyliyemiyordum. Neden ona beni asla
birakmasini söyliyemiyordum. Neden Sadece susup onu kokusunu icime
cekiyordum. Neydi beni engelleyen, neydi o görünmez sey bana engel olan.
Bana gercekten Keremimi unuttura bilecek miydi, acimi dindire
bilecekmiydi? Nerden anlamisdi ona siralmak istedigimi, nerden bilmisdi
bunu. Sanki hep düsüncelerimi okuyor gibiydi. Onun kokusu onun sacdigi
sicakligi bana güven ve huzur veriyordu sanki. Sol yanimda ki agriyi
biraz olsun hafifliye biliyordu onun yaninda, bana sikica sarilmasi beni
gercekten rahtlatlatiyordu. Ama gözyaslarim neden hala akiyordu, bir
kac saniyeline olsa da huzurluydum artik akmamasi lazimdi ama halen
akiyordu. Belkide ona düsündüklerimi anlatamagdim dan akiyordu
gözyaslarim, belki de onu kullandigmdan akyiordu, sebebini bilmiyordum. Acaba
o ne hissediyordu simdi, ne düsünyürdu. Aklindan neler geciyordu su an,
bilmek istiyordum, ona sora bilirmiydim? Sorsam bana cevapliyacakmiydi.
Biliyordum benim le arkadas kalmak istiyordu, bana yardim etmek
istiyordu, acimi dindirmek istiyordu ama bunlari neden istiyordu, sirf
arkadasi oldugum icin mi yoksa baska seylerde mi vardi benim bilmedigim?
Onun arkadasligina gecekten ihtiyacim vardi bunu bilyiordum cünkü o
benim ilacim gibiydi, ama böyle onu gercekten kullaniyordum buda bana
aci veriyordu. Bana hep yardimci oldu, beni kurtardi, ve en önemlisi Sol
yanim daki arimi dindire biliyordu azda olsa. Bunlari düsünürken birden
beni nazikce arkaya dogru ittini fark ettim, bana birsey diyecekmis
gibi, ama ben halen ona sarilamk istiyordum, onu birakmak istemyiordum
daha hazir degildim ve sessizce yalvarircasina hayir dedim lütfen
birazik daha, bana hemen gene sikica sarildi soru sormadan ve basimi
oksadi. Elleri basimi oksarken kendimi bir bebek gibi hisettim, Sevgiye
ve Sevkate hasret bir bebek mis gibi. 1 Sene boyunca bu hasretle
yasadimi fark ettim. Evt Keremim öleli kimsede bu hissi bulamadim. Annem
benim Basima hep oksadi, hep benimle agladi ama simdiki gibi
hissetmedim simdi baskaydi o basimin oksanmasi bana sikica sarilmasi,
bana baska bir duygu veriyordu sanki, baska bir güven veriyordu, o
güveni o hissi cok özledigimi fark ettim. Kalbimin agrisi gercekten
hafiflemisdi sanki, nefesimi düzgün ala biliyordum ve Sözleri halen
kulagimda cinlyiordui, bana Güven senin eski gülmeni sana geri verecegim
demisdi. Bunu yapabilecek mi diye düsündüm ve Gözyaslarimi sildim. Sarilmiyorduk
artik, o sicak kucaklamsini gene hissetmek istiyordum o kokusunu gene
icime cekmek istiyordum ama simdi sadece birbirimize bakiyorduk. Kimse
birsey demiyordu, acaba ne düsünüyordu? Bana ne demek istiyordu? Ben mi
konusmaya baslasam yoksa o mu baslamak ister? Sesizligi gene Minwoo
bozdu, acaba ne diyeceti. Ellerini gene yanagima koydu ve konsumaya
basladi, Lütfen bana Güven......  Ya buseferbirazkisa oldu, kusura bakamyin ins beyenirsiniz ben pek emin degilm yaaaaa:Sokudunuz ve yorumlariniz icin simdiden tsküerler canlarim benim^^

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder