11.BÖLÜM
~Yemek bitti~
Hyun-shik ile okula döndük.Sınıfa girmeden önce ondan ayrıldım,kimse farketmesin diye.
Sınıfa geldim.Jin-kyong'u ilk defa sinirli gördüm.Hemen kolumdan tutup en arkaya götürdü ve sıramam oturttu.Kollarını bağladı:
-O çocukla ne işin var Ha-na?? Sana yaptıkları yetmedi mi? Hala ne diye görüşüyorsun? Hepimizin uğraşını boşa mı çıkaracaksın!
-Onunla çıkıyoruz.
-Ne!!!! Sen delirdin mi? Bu nasıl bir aşk.Tanrım inanamıyorum.Benim dostum Ha-na bu kadar aptal olamaz!
-Sakin ol! Sessiz konuş.Merak etme ona hemen kanacak kadar aptal değilim.
-Bence de olma! O senin popülerliğin için döndü sana gör artık! Senden önce çıktığı o süs budalası okuldaki popülerlerdendi!
-Ben de öyle düşünüyorum zaten.Bu yüzden onun sevgisini ölçmek için bir test yapacağım.Bakalım beni görünüşüm için mi seviyor yoksa gerçekten mi seviyor.
-Ne yapacaksın peki?
-Senin babanın hastahanesi vardı değil mi?
-Evet..Ne olmuş?
-Ordan bana bir tekerlekli sandalye ayarlayabilir misin?
-Ne?
-Sen soruma cevap ver
-Şey..evet tabi ama..ne alakası var?
-Sakat olmuş rolü yapacağız.'Cennet erkekleri' de bilmesin.Yoksa niye böyle bir rol yapıyorsun diye sorarlar ve Hyun-shik ile çıktığımı anlarlar.Fena bozulurlar sonra.
-Peki tamam.
-Önümüz hafta sonu nasıl olsa.Küçük bir trafik kazası deriz.Geçiciymiş falan deriz bizimkilere.
-Tamam,anlaştık.
~Sakat Numarası Yapıyorum~
Min-kyung'u aradım.
-Min-kyung bugün seninle gelemem.
-Nedenmiş o salyangoz?
-Şey..Bu haftasonu..
-Bundan sonra sana kaplumbağa dememi istemiyorsan hızlı konuş
-Bir kaza geçirdim
-Ne?? Nasıl yani? Neredesin?Hemen yanına geliyorum
-Telaşlanmana gerek yok! Küçük bir kaza.Araba ayaklarımı ezdi yanlışlıkla.
-Ne! Sen aptal mısın?Neden dikkatsizsin?
-Sakin ol!Bana bağırma!
-Peki..Şimdi nasılsın?
-İyiyim merak etme.Okulda görüşürüz
-Peki tamam.Kapını önünde seni bekleyeceğim.
~Okula geldim~
Şoförüm ve babamı da kattım işin içine.Babam hiç sevmedi bu oyunu ama ikna edebildim.Bahane üstüne bahane ürettim.Ayrıca Hyun-shik'in zevksiz bulduğu kot pantolonumla bana bol gelen tişörtü giydim.
Şoförüm hemen bagajdan tekerlekli sandalyeyi çıkardı ve kapımı açtı.Tam kucağına alacakken Min-kyung geldi.
-Bırakın ben hallederim.
-Ama efendim?
-Bırak dedim!
Min-kyung beni kucaklayıp sandalyeye oturttu.
-İnanamıyorum salyangoz! Beynin hiç mi yok?Nasıl bu kadar dikkatsiz olabiliyorsun.
-Tamam artık olan oldu sus!
Biz tartışırken Jin-kyong,Jang-ho ve Shin de yanımıza geldiJin-kyong'a göz kırptım.O da şaşırmış gibi yaptı:
-Aman tanrım! Ha-na? Ne oldu canım?
-Önemli birşey yok.Küçük bir kaza.Ayaklarım geçici birsüre çevrimdışı deyip kahkaha attım
Jang-ho ve Shin de çok endişelenmişti.
-Geçmiş olsun Ha-na.Sen hiç merak etme!Bu sürede hepimiz sana yardımcı olacağız
-Teşekkürler çocuklar dedim gülümseyerek.
Min-kyung tekerlekli sandalyemden tutup okulun içine götürdü.Merdivenlerin dibine gelince tekerlekli sandalyeyi durdurdu ve kucağına aldı.
-Hey,Shin! Arabayı getir!
-Tamam Min-kyung.
Herkes hayran hayran bize bakıyordu.Hala Min-kyung'un kucağındaydım.Min-kyung'a uzun uzun baktım.Gerçekten çok samimiydi.Onu kandırdığım için kendimi çok suçlu hissediyordum.Ama Hyun-shik'i çok seviyordum.Ne yapabilirdim ki?
-Özür dilerim Min-kyung...
-Ne için?
-Hiç..Sana yük olduğum için.
-Saçmalama..Hastaları hiçbir zaman yük olarak görmem
Sınıfa geldik.Hyun-shik bizi o vaziyette görünce yanımıza koştu.
-Neyin var Ha-na?
Min-kyung Hyun-shik'in yüzüne bile bakmadı.
-Çekil önümden,yoksa Ha-na'yı düşüreceğim.
Bu arada erkekler yanıma koşup.
-Ha-na lütfen iyi olduğunu söyle!
-Ha-na neyin var deyip durdular
-Küçük bir kaza geçirdim .Bir müddet yürüyemeyeceğim!
Herkese yalan söylemiştim.Ama Hyun-shik'in sevgisini ölçmem için bu gerekiyordu.
Hyun-shik'in yüzüne baktım.Yüzündeki ifadeyi merakla bekliyordum.Acaba Min-kyung kadar sahiplenecek miydi bu sakat Ha-na'ya?
------* Min-kyung'un ağzından *-------
Endişeden deliye döndüm! Bana onca laf eden birini yaşatmazdım bile ama bu salyangoz ne derse desin birşey yapamıyorum. Üstelik ona sahipleniyorum elimde olmadan.O adi Hyun-shik'in gözü yine Hana'da. Endişelenmiyor değilim. Bizim aptalı ayarlamaya çalışmaz umarım!
Yazar: Kim Fueisa
~Yemek bitti~
Hyun-shik ile okula döndük.Sınıfa girmeden önce ondan ayrıldım,kimse farketmesin diye.
Sınıfa geldim.Jin-kyong'u ilk defa sinirli gördüm.Hemen kolumdan tutup en arkaya götürdü ve sıramam oturttu.Kollarını bağladı:
-O çocukla ne işin var Ha-na?? Sana yaptıkları yetmedi mi? Hala ne diye görüşüyorsun? Hepimizin uğraşını boşa mı çıkaracaksın!
-Onunla çıkıyoruz.
-Ne!!!! Sen delirdin mi? Bu nasıl bir aşk.Tanrım inanamıyorum.Benim dostum Ha-na bu kadar aptal olamaz!
-Sakin ol! Sessiz konuş.Merak etme ona hemen kanacak kadar aptal değilim.
-Bence de olma! O senin popülerliğin için döndü sana gör artık! Senden önce çıktığı o süs budalası okuldaki popülerlerdendi!
-Ben de öyle düşünüyorum zaten.Bu yüzden onun sevgisini ölçmek için bir test yapacağım.Bakalım beni görünüşüm için mi seviyor yoksa gerçekten mi seviyor.
-Ne yapacaksın peki?
-Senin babanın hastahanesi vardı değil mi?
-Evet..Ne olmuş?
-Ordan bana bir tekerlekli sandalye ayarlayabilir misin?
-Ne?
-Sen soruma cevap ver
-Şey..evet tabi ama..ne alakası var?
-Sakat olmuş rolü yapacağız.'Cennet erkekleri' de bilmesin.Yoksa niye böyle bir rol yapıyorsun diye sorarlar ve Hyun-shik ile çıktığımı anlarlar.Fena bozulurlar sonra.
-Peki tamam.
-Önümüz hafta sonu nasıl olsa.Küçük bir trafik kazası deriz.Geçiciymiş falan deriz bizimkilere.
-Tamam,anlaştık.
~Sakat Numarası Yapıyorum~
Min-kyung'u aradım.
-Min-kyung bugün seninle gelemem.
-Nedenmiş o salyangoz?
-Şey..Bu haftasonu..
-Bundan sonra sana kaplumbağa dememi istemiyorsan hızlı konuş
-Bir kaza geçirdim
-Ne?? Nasıl yani? Neredesin?Hemen yanına geliyorum
-Telaşlanmana gerek yok! Küçük bir kaza.Araba ayaklarımı ezdi yanlışlıkla.
-Ne! Sen aptal mısın?Neden dikkatsizsin?
-Sakin ol!Bana bağırma!
-Peki..Şimdi nasılsın?
-İyiyim merak etme.Okulda görüşürüz
-Peki tamam.Kapını önünde seni bekleyeceğim.
~Okula geldim~
Şoförüm ve babamı da kattım işin içine.Babam hiç sevmedi bu oyunu ama ikna edebildim.Bahane üstüne bahane ürettim.Ayrıca Hyun-shik'in zevksiz bulduğu kot pantolonumla bana bol gelen tişörtü giydim.
Şoförüm hemen bagajdan tekerlekli sandalyeyi çıkardı ve kapımı açtı.Tam kucağına alacakken Min-kyung geldi.
-Bırakın ben hallederim.
-Ama efendim?
-Bırak dedim!
Min-kyung beni kucaklayıp sandalyeye oturttu.
-İnanamıyorum salyangoz! Beynin hiç mi yok?Nasıl bu kadar dikkatsiz olabiliyorsun.
-Tamam artık olan oldu sus!
Biz tartışırken Jin-kyong,Jang-ho ve Shin de yanımıza geldiJin-kyong'a göz kırptım.O da şaşırmış gibi yaptı:
-Aman tanrım! Ha-na? Ne oldu canım?
-Önemli birşey yok.Küçük bir kaza.Ayaklarım geçici birsüre çevrimdışı deyip kahkaha attım
Jang-ho ve Shin de çok endişelenmişti.
-Geçmiş olsun Ha-na.Sen hiç merak etme!Bu sürede hepimiz sana yardımcı olacağız
-Teşekkürler çocuklar dedim gülümseyerek.
Min-kyung tekerlekli sandalyemden tutup okulun içine götürdü.Merdivenlerin dibine gelince tekerlekli sandalyeyi durdurdu ve kucağına aldı.
-Hey,Shin! Arabayı getir!
-Tamam Min-kyung.
Herkes hayran hayran bize bakıyordu.Hala Min-kyung'un kucağındaydım.Min-kyung'a uzun uzun baktım.Gerçekten çok samimiydi.Onu kandırdığım için kendimi çok suçlu hissediyordum.Ama Hyun-shik'i çok seviyordum.Ne yapabilirdim ki?
-Özür dilerim Min-kyung...
-Ne için?
-Hiç..Sana yük olduğum için.
-Saçmalama..Hastaları hiçbir zaman yük olarak görmem
Sınıfa geldik.Hyun-shik bizi o vaziyette görünce yanımıza koştu.
-Neyin var Ha-na?
Min-kyung Hyun-shik'in yüzüne bile bakmadı.
-Çekil önümden,yoksa Ha-na'yı düşüreceğim.
Bu arada erkekler yanıma koşup.
-Ha-na lütfen iyi olduğunu söyle!
-Ha-na neyin var deyip durdular
-Küçük bir kaza geçirdim .Bir müddet yürüyemeyeceğim!
Herkese yalan söylemiştim.Ama Hyun-shik'in sevgisini ölçmem için bu gerekiyordu.
Hyun-shik'in yüzüne baktım.Yüzündeki ifadeyi merakla bekliyordum.Acaba Min-kyung kadar sahiplenecek miydi bu sakat Ha-na'ya?
------* Min-kyung'un ağzından *-------
Endişeden deliye döndüm! Bana onca laf eden birini yaşatmazdım bile ama bu salyangoz ne derse desin birşey yapamıyorum. Üstelik ona sahipleniyorum elimde olmadan.O adi Hyun-shik'in gözü yine Hana'da. Endişelenmiyor değilim. Bizim aptalı ayarlamaya çalışmaz umarım!
Yazar: Kim Fueisa
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder