26 Mayıs 2011 Perşembe

Unutmak (22. Bölüm)

Bölüm 22 ~ Hastane~ Gözlerimi yavas yavas acmaya
calisdim. Her yeri bulanik görüyordum. Yavas Yavas bulaniklik
kayboluyordu. Sesleride duya biliyordum. Birilerin konus dugunu fark
ettim. Bu ses cok tanidik geldi. Ama neden endiseliydi bu ses? Baska bir
ses daha vardi. Gözlerimi tamamen actim, burasi neresyidi? Bir
odadaydim, odanin duvarlari beyazdi, sanki üzerime dogru gelyiordu
duvarlar, beni ezmek istiyormus gibi. Kücük bir yatakda uzanmisdim ve
elimde bir igne oldugunu fark ettim. Yukariya dogru baktim, bir Serum
sisesi takiliydi. Serumun damla damla aktigini duya ve hissede
biliyordum. Etrafima bakinmaya calsidim ama fazla gücüm yoktu. Solumda
iki adam vardi. Birisi Minwooya benziyor du ötekis de beyazlar
icindeydi, bu doktor olmali dedim, demeki doktorla benim hakimda
konusuyorlardi. Ozaman Burasi da hastene olmasi lazim diye sasirdim.
Keremimin ölümünden sonra birdaha adim atmamisdim Hastaneye.
Hastanelerden nefret ediyordum. Unutmak istedigim o kötü anilar gene
canlandi gözümde, Keremim kanlar icerisinde bana bakiyordu. Bu anlilari
silmeyi cok ugrasmisdim, ama gene hepsi canlandi. Gene hepsi aklima
geldi. Sol yanim gene agridi, gene göz yaslarim akti damla damla, HAYIR
HAYIR diye bagirdim, beni burdan cikarar, ben burada kalmak
istemiyorum. Hemen kalkmaya calsidim, ama olmadi, kendime kizdim neden
böyle gücsüzdüm. Uyuandigimi fark ettiler, hemen yanima geldi Minwoo,
elimi tuttu sikica. Sakin ol Sevda hersey iyi olcak, seni hastaneye
getirdim. Lokantada bayilmisdin, ama simdi daha iyisin bak uyandin bile.
Lütfen aglama artik. Beni burdan cikar diye yalvardim, lütfen Minwoo
ben hastanelerde kalamam, lütfen beni burdan cikar ben eve gitmek
istiyorum. Minwoo sasirmisidi, burda kalmalisin Sevda,
biraz dinlenmen lazim. Doktorlar iyi olucaksin dedi bana, korkma yaninda
ben varim. Sadece yorgun oldugn icin bayilmis olabilirsin ve Miden de
ondan bulanmis olabilir. Hayir lütfen beni dinle, Hastanelerde
kalamiyorum ben, Nefret ediyorum Hastanelerden. Cok Kötü anilarim var
eger burada kalmaya devam edersem ozaman tamamen Hasta olurum ve
iylesemem. Lütfen cikar beni burdan diye tekrarladim. Doktor yanima
gelip kendini tanitti. Dr. Kim Jung Sun oldugunu söyledi ve benimle
konusmaya basladi. Sakin olun Sevda hanim, durumunuz simdi iyi. Size
Sarum verdik, bugünlük misafirimiz olucaksiniz ve yarin sizi taburcu
edebiliriz. Ben burdan hemen cikmak istiyorum diyordum doktor ise bir
gün burda kalmami sölüyordu beni dumuyormuydu bu doktor? Bu ne demek
oluyordu? Hayir ben eve gitmek istiyorum dedim. Dr Kim Jung Sun
Gülümseyerek buna malesef izin veremem, dün de bir bayginlik
gecirmisiniz ve bütün yedikleinizi istifar etmisiniz, midenizde bir
problem olabilir bunu arasdirmamiz lazim ondan sizi gözaltinda tutmak
istyioruz lütfen bizi anlayin. Bize yardimci olun. Biz sizi sadece
iyilesdirmek istiyoruz. Lütfen dinlenmeyi düsünün ve gerisini bizi
barakin. Eger kendizi böyle devam üzerseniz ve yorarsaniz buna vücüdünuz
daha fazla dayanamiyacak ve buda sizi daha da kötü hsta ede bilri Sevda
hanim, biz bunu engellemeye calisiyoruz. Lütfen beni dinleyin ve
dedigimi yapin. Bünyeniz zaten cok zayiflamis baska bir soku kaldiramaya
bilir. Beni anlamak mi istemiyordu bu doktor. Bakin Doktor Bey lütfen
evime gitmeme izin verin size söz veriyorum evde dinlenecegim ve
verdiginiz ilaclari kulanacagim ama ben hastanelerde kalamam, bütün
sorumlugu aliyorum, nereye imza atmam gerekirse atarim. Minwooya
bakiyordum, lütfen beni cikar Minwoo lütfen diye yalvardim. Birseyler
düsünüyordu, yüz ifadesi cok endiseliydi. Onun agladini fark ettim
gözleri kizarmisdi cünkü. Kulagama eyildi, sen merak etme seni burdan
cikaracagim Sevda bana Güven diyip Doktoru disariyi cagirdi. Acaba onu
ikna ede bilecek miyidi, ona tekrardan güvenmemi istedi, bende ona
güvenecektim evt ona güveniyordum. Beni burdan kurtaracak ve benim
Kurtaricim olmaya devam edecekti. Minwoo yanima geldi
gülümseyerek, haydi bakalim cika biliyorsun doktordan izin aldim ama bir
sarti varmis, kendini fazla yormayip bütün gün yataginda yatacaksin
birde aksatmadan ilaclari kullanman lazim, tamam mi? Tamam dedim, ve
hemen ayaga kalkmaya calsidim, ama birden basim döndü ve beni minwoo
yakaladi, yavasca beni yatagaima yatirdi. Yavas ol lütfen daha Serumun
bitmedi, onun bitmesini beklememiz lazim ancak ozaman hastaneden cika
biliriz. Seruma baktim az kalmisdi, tamam diyerek devam uzandim. Minwoo
elimi tutuyordu, bana olup bitenleri anlati. Odaya bakip gözlerimi
kapatiyordum. Korktugumu ve endiseli oldugumu fark etti, ellimi daha
sikica tuttu, birazcik daha dayan Sevda, sadece bana bak, burasi hastane
degil senin evin oldugunu düsün ve bende sana misafir olarak geldigimi.
Ama eger buda fayda etmesse ozaman sadece Gözlerime bak, sana daha iyi
gelir diye düsünüyorum. Nerden biliyordu gözlerinde huzur buldugumu?
Itiraz etmeden gözlerimi actim ve dedigini yapmaya calsidim. Biz
Hastanede degildik evim deydik. Bana o gözlerle bakti, o icten gülen
gözlerle, sanki beni sakinlesdiriyordu o gözler. Etrafimi unuttum ve o
gözlere bakamya devam ettim. O gözler kalbimdeki agriyi hafiflete
biliyordu, bana sicaklik ve güven veriyordu. Bitti dedi, hemsireyi
cagrip Serumu cikartdirdi. Birsey imzalam gerketi, imzaliyip hastaneden
ayrildik. Beni evime arabasi ile birakti. Seni gene telaslandirdigim
icin üzgünüm Minwoo, gercekten neden bayildim onu da bilmiyorum. Gene
bana gülümsiyerek, üzülecek birsey yok. Sen yeterki iyi ol, en önemlsi
bu. Iyilesmeye bak diyip arabadan indi. Arabadan zar zor ine bildim.
Neden böyle gücsüzdüm. Dogru düzgün yüriyemiyordum. Beni birden
kucaklayip kollarinda tasidi. Gel baklaim buraya diyip gülümsedi.
Sasirmisdim, kafami elli ile gögüsüne yasladi. Onun kalp atisini duya
biliyordum. Neden Hizli atiyordu onun kalbi. Nefes alip verisini duya ve
hissede biliyordum. Bana neden Güven veriyordu onun kalp atisi ve onun
kokusu. Gene icime cektim kokusunu. Cok güzel kokuyordu. Kapiyi acip
odama dogru yürüyordu, ben ise halen kucaginda kalp atisini dinliyordum.
Beni Yatagima uzati. Haydi bakalim Hanfendi burada güzelcene bir dinlen
doktor beye söz verdik. Artik üzülmek ve yorulmak yok. Hemen yanimda
duran Fotoraf Albümünü gördü ve aldi, dolaba koydu. Bunlar ilaclarin bas
ucuna koyyorum Sevda. Simdi biraz yat. Beni yanliz birakma, yanimda kal
lütfen dedim. Bunlari ben mi diyordum Minwooya? Gülümesdi gene ve ben
senin yanindayim Sevda seni yanliz birakmiyacagim ama artik biraz
dinlen. Gözlerimi kapatmak istemiyordum ama gözlerim kendiliginden
kapanidi ve uykuya daldim............ 

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder