26 Mayıs 2011 Perşembe

Unutmak (23. Bölüm)

Bölüm 23 ~ Ilk Dokunusum ~ Zamani geri almisdim sanki,
Hastanenin önündeydim, bu hastane Keremim oldugu hastaneydi. Evet hep
unutmak istedgim zamana geri dönmüsdüm. Hastanenin icine gittim ve
Keremimi sedirin üzerinde yatiyordu. Bana o siyah mi siyah cok sevdigim
gözlerle bakiyordu. Heryerleri Kanlar icindeydi. Bana elini uzantmis
beni yanina cariyordu. Kosarak Yanina gittim gene ve o gözlerini baktim.
Hemen sarildim ona, lütfen beni bursefer birakma diye hickirdim beni
yanliz birakma. Basimi oksadi o kanli elleri ile, Agzindan Seni
Seviyorum kelimesi cikti, o güzel sesini gene duya biliyordum. Kokusunu
icime cektim. Mutlu ol dedi gene bana ve birden heryer karardi o da
kayboldu, gene yanlizlik cöktü üzerime. Sicriyarak uyuandim, kalbim cok
hizli atiyordu. Gözlerim den yaslar aktigini fark ettim, gene bilinc
altinda alamisdim. Keremim öldügünden beri hep böyle oluyordu. Ona
verdigim Sözümü tutamiyordum. Neden Rüya olarak Hastanediki animi
görmüsdüm. Neden onu bu selkide gene gördüm, kanlar icerisindeki hali
aklimdan cikmiyordu. Kokusu sanki halen burnum daydi, öyle güzel
kokuyordu ki, sanki rüyam gercekti, onu gercekten görmüsdüm ve kokusunu
icime cekmisdim sanki. Hayir sadece bir rüyaydi, bilinc altim benim le
oyun oynur dedim. Keremimin kokusunu artik icime cekemem o yanimda
olamaz. Gözyaslarimi sildim. Birden Minwoo aklima geldi,
onun kokusunu da icime cekmisdim, onun kokusuda bana huzur ve güven
veriyordu. Kalb atisim normale dönmüsdü yavas yavas. Etrafami bakinmak
istedim ama odam karanlikdi. Saate baktim, saat gecenin 3 olmusdu. Gece
lambasini yaktim ve Minwoyu bir sandalyenin üzerinde uyurken gördüm,
boynu bükülmüsdü sanki. Öyle mahsum yatiyordu ki Rüyami unutmusdum bir
an. Onun yüzüne iyice baktim. Sadece Gözleri benziyor dedim icimden. Ama
onu neden artik yanimda istiyorum. Sadece benim yanimda kalmasini
istiyordum. Yanlis miydi bu? Oda bunu istiyormuydu. Üsümüs olabilir diye
düsündüm ve kalktim, dolaptan bir battaniye cikardim üzerini örttüm.
Bütün gece nöbet tutmusdu benim icim, simdi yorgundu ve yatiyordu.
Sözünü tutu beni yanliz birakmadi. Yüzüne dokuna bilirmiyim diye
düsündüm ve birden ellerimin kendi kendine hareket ettini fark ettim.
Elerim tam yüzüne dokunacakti, kendimle savasdim. Bu dogru olur muydu
diye düsündüm. Kalbim dokun diyordu ama mantigim bunu istemiyordu. Nefes
alip verisini göre biliyordum. Cok mahsumca yatiyordu. Onu izlemek
istedim saatlerce. Ve yatagimin kösesine oturdum. Mantigim kazanmisdi
ona dokunamadim. Sadece Izlemekle yetindim. Acaba sen
benim Kaderimmisin gercekten, acaba senin sayende Keremimi
unutabilcekmiyim, acaba sol yanimda agri tamamen iyilese bilecekmi diye
düsündüm onu izlerken. Birden Kafasini cevirdi, korktum uyunabilecek
diye ama uyanmadan uyuordu. Ayni bir cocuk gibi uyuordu. Agzi ile
saplandi, gülümsedim, saplanmayi demek ki cok seviyordu, ayni yemek
yerken diye düsündüm. Dudaklari ince oldugnu fark ettim, burnu ise kücük
dü. Gercekten yakisikliydi, ama benim icin önemli degildi, en cok onun
gözlerini seviyordum bunu biliyordum ve oda bunun farkindaydi.
Gözlerinin Keremime benzedigini biliyordu, ama hic bir sey demiyordu bu
konu hakkinda. Bana Hastanede ne demisdi, ozaman sadece gözlerime
bak,iyi olcagindan eminim demisdi. Benim yanimda hep kalir misin dedim
ona ama o beni duymuyordu bile. Sadece uyumaya devam ediyordu. Ona
icimdekileri anlamak istedim. Ve konsumaya basladim. Sen gercekten cok
iyi birisin, bana cok yardim ediyorsun. Anlamadan dünyama girebildin
Minwoo, buna cok mutlu oldum. Ama senin üzülmeni istemiyorum, senin
mutlu olmani istiyorum. Sadece ben istiyorum diye, sana ihtiyacigim var
diye bunu senden isteyemem. Sen bana dedin bana birak diye ama bunu
gercekten yapa bilirmiyim. Seni kulana bilirmiyim. Karsilasmamiz senin
degin gibi Kader myidi? Yoksa seni bana Keremim mi yolda, gene güle
bilmem ve mutlu olabilmem icin. Tekrar beni güldüren sen oldun, agrimi
hafifleten sen oldun. Günlerim birazda olsa sevincli gecmesine neden sen
oldun. Senin sayende belki Keremime verdigim sözü tuta bilecegim. Bunun
icin sana gercekten cok tessekkür ediyorum Miwnoo. Iyiki seni
tanimisim, iyiki beni sen Otobüsden kurtardin. Iyiki Varsin Minwoo,
Iyiki yanimdasin, bunlari sana uyaniken söylemek siterdim ama okadar
Güclü birisi degilm. Beni dinledigin icinde cok tesekkürler. Sanki
gülümsemisdi Minwoo, acaba rüyami görüyor diye merak ettim, yoksa
dediklerimi duymusmuydu. Hayir nefes alisi hala ayni ritim deydi, sakin
bir sekilde nefes alip veriyordu. Basini gene oynati öteki tarafa bellki
rahat edemiyordu. Busefer ama saci gözkirpigine takilmisdi, rahatsiz
olmusdu ve birdaha oynati kafasini sacini cekmek istercesine. Kalbim
hizli atmaya basladi, neden icim yaniyor gibiyidi, neden bir sicaklik
hissetim. Ellerimi uzatim o saci cekmek istiyordum, cünkü o rahatsiz
olmusdu. Gene savasdim kendim ile ve bu sefer mantigim yenmedi, kalbim
yendi ve sacini Kirpiginden cektim. Saci Ipek gibi idi, Saclarini
oksamaya basladim. Kalbim daha da hizli atmaya basladi, bu duygu neydi,
bu his neydi allahim. Ellerim yanagina dogru gitti, ve yanigina oksadim,
o benim yanagimi hep oksuyordu ben alayinca, acaba oda mi böyle
hissediyordu onun kalbi demi benim kisi gibi hizli atiyordu bana
dokununca. Yanagini oksadim ve sacini oksadim dakikalarca. Neden kendimi
Mutlu hissetim, neden ona devam dokunmak istiyordum? Kalbime yenik
düsümüsdüm ve bu düsüse de mutlu olmusdum. Evt uzun zaman sonra gene bu
mutluk hissini hissede biliyordum. Birden elimi tutu ve bana dogru o
siyah gözleri ile bakti, kalbim yerinden firliyacakti sanki
...........................

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder