30. Bölüm
Bu beraber geldikleri günden yaklaşık bir yıl sonra.
■■■■■
Ahsen oturma odasında gazeteyi okuyordu. Sonra Yoochun oda’ya elinde bir
dergi’yle girdi ve karın üstü Ahsen’in oturduğu koltuğun ve sevgilisinin
üzerine yayıldı. Hiç rahat görünmeyen bir pozisyon’du, ama aslında çok rahattı.
Ahsen birşey söylemedi çünkü bu aralarında en doğal şeylerden biriydi, öpüşme
ve sarılma yanında. Rahatca gazetesini okumaya devam etti.
“Hey, şu ilan’a baksana!” diye bozdu Ahsen sessizliği.
“Hm?” Yoochun kafasını çevirdi ve Ahsen’in tuttuğu gazete’ye baktı.
“Bu ilan’da bizim şehir’e ünlü bir estetik doktoru’nun gelceği yazıyor. Yanık
yaralarını gidermekte iyi olduğu söyleniyormuş. Onu bi denesem mi sence?”
Yoochun yine Ahsen’in kucağından kalktı ve Ahsen’in yanına oturdu ona bakarak.
Kendi elindeki dergi’ye baktı.
“Bebeğim, sen bilirsin, ama önce bana bir sorumu cevapla.”
“Ne?” diye sordu Ahsen meraklıca.
“Ameliyat yüzünden uzun süre hastanede mı kalırsın? Yani öyle olursa, ameliyat’ı
erteleyemez misin? Düğün’ümüzü bir ameliyat yüzünden ertelemek istemiyorum.”
“Hayır ertleyemem çünkü doktor sadece kısa süreliğine…” Ahsen Yoochun’ın
dediklerini tam anlayınca birden sustu. Dilini yutmuş gibiydi.
“Gereksiz bir ameliyat yüzünden düğünümüzü ertelemek istemiyorum!” diye küsmüş gibi
baktı Yoochun. Sonra elindeki dergi’yi Ahsen’in yüzüne tuttu. “Bu sezonun
gelinlikleri’de çok güzel! Senin için bitane seçiyodum tam!”
Ahsen gülümsedi. Hayır, sırıttı. Hayır, oda olmadı… güzel yüzündeki mutluluğu
anlatacak kelime yoktu.
“Yoochun,” diye başladı Ahsen. Çok çok önemli bir şeyi hatırlatmalıydı
Yoochun’a. “Ertelemek istemediğin bir düğün’den bahsediyorsun, ama bana hiç evlilik
teklifi ettiğini hatırlamıyorum.”
Yoochun gözlerini kırptı. “Teklif mi etmeliyim bide? Nerdeyse bir yıldır
beraberiz.”
Ahsen gözlerini çevirdi. “Hiç romantik değilsin ama…”
“Iyi iyi, tamam. Yarın yüzük ve çiçek alırım sana.” dedi Yoochun.
Ahsen hala ona küsmüş gibi bakiyordu.
Yoochun yüzünü astı ve etrafına bakındı. Sonra Ahsen’in içtiği portakal suyu
kutusu’nun kapağındaki küçük demir’den yuvarlak kapağı kopardı.
Ahsen’in elini aldı ve kapağı parmağına taktı. “Al işte. Teklif ettim, sende kabul
ettin.”
“Ne? Hayır!” diye bağırdı Ahsen. “Sığmıyor bile!”
Yoochun Ahsen’in parmağının yarısına bile girmeyen demir parçasına baktı.
Önemsemiyormuş gibi omuzlarını salladı ve Ahsen’in portakal suyun’dan içti.
“Kabul etmezsen, benimle
evlenmek istemiyorsun demek oluyor. O zaman ağlarım ama…” dedi Yoochun.
Ahsen kızgınca baktı.
Yoochun kutu’yu yine masa’ya koydu ve hafiften geğirdi. Son bir aydır Ahsen
gibi oda biraz geğirmeye başlamıştı.
Ahsen daha fazla kızgın kalamadı. Gülüşünü saklamaya çalıştı ama nafile.
Yoochun’da ona güldü.
“Yani kabul ediyorsun! Bu’da demek oluyor ki, ameliyatı erteliyorsun!” dedi
Yoochun. “Demi?”
Ahsen kafasını salladı. “Gerek kalmadı. Ameliyat’tan vazgeçtim.”
■■■■■
“Evleniyor musunuz?” diye bağırdı dördü birden.
“Abla, çok mutluyum!!!” Duygu ablasına sıkıca sarıldı.
“Çok sıktırma onu,” diye koluna dürttü Yoochun. Duygu gözlerini çevirirken,
Ahsen güldü.
“Bizden önce mi evleniyorsunuz? Imkansız!” diye bağırdı Nefise.
“Hayır, imkansız değil Hala teklif etmedin bana!” diye kızdı Dongwook ve
Nefise’ye bir yastık attı.
“Oha! Yok daha neler! Erkekler teklifi yapar!” diye küstü Nefise tatlıca.
“Tamam, tamam. Kızma, aşkım.” diyerek Dongwook Nefise’ye öpücükler uçurdu.
Jaejoong kusuyormus gibi yaptı.
“Aman, abartma. Sende Duygu’ya hep böyle yapıyosun!” dedi Dongwook.
“Ama ben herkesin ortasında yapmıyorum… yalnızken yapıyorum.” dedi Jaejoong ve
yüzü kızardı. “Neyse, bu süper olcak. Ahsen evlendikten sonra Yoochun’ın evine
taşınır ve Duygu bomboş kalır. Ben Duygu’yu seve seve…”
Lafını bitiremeden Ahsen suratına bir yastık atmıştı. Yoochun’ın evindeki büyük
yatağın üstünde oturuyorlardı hepsi beraber. “Bunu aklının ucundan bile geçirme!”
diye uyardı Ahsen Jaejoong’u.
“Bu meseleyi sonra konuşuruz, meleğim.” diye fısıldadı Duygu.
Bu sefer Dongwook kusuyormuş gibi ses çıkardı. “Meleğim mi? Jaejoong’mu?
AHAHAHAHAHA!”
Duygu Dongwook’un kolunu mıncıkladı. “Evet, ne var bunda? Nefise sana kesin böyle
güzel laf söylemediği için kıskandın’da o yüzden böyle gülüyosun!”
Nefise kızardı. Dongwook sırıttı, “Nefise’nin bana dediği şeyleri senin bilmen
için daha çok erken.” diye güldü.
Jaejoong, tabi en olgunları olarak, konu’yu değiştirdi hemen. “Peki yüzük falan
var mı bile?”
Ahsen cebindeki portakal suyu kutusu’nun kapağını çıkardı ve parmağına taktı.
“Evet, bu benim yüzüğüm. Yoochun gidip esas bişey almaya üşendi.”
“Aaaa, ne üşenmesi ya? Sana daha alcam dedim ya!”
“Bunu diyeli bir hafta oldu!”
“Ya napıyım firma’da çok işim var.”
“Zaten bana hiç zaman ayırmıyosun… =( Kesin düğüne’de bir meeting’den sonra
gelirsin…“
“Söz balayında beraber çok zaman geçircez… yatakta.”
“Duygu dinliyor!”
“Abla, ben bir bebek değilim.” diye atladı Duygu araya.
Jaejoong ona arkadan sarıldı. “Benim bebeğimsin ama
”
“Ben mısır patlatması yapıyım.” dedi Nefise, ve Dongwook hemen peşine takılarak
mutfağa gitti ikisi.
Yoochun ve Ahsen hala kavga’ya devam ediyordu. Evlenmeden kavga etmeye başlamışlardı
bile.
“Hep mahana buluyosun! Bıktım senden!”
“Asıl ben senden bıktım! Hiç dediğimi yapmıyosun!”
“Niye yapıyım, ben senin emir kulun muyum? Evlenince erkeğim diye kendini bişey
sanma!”
“Ya neden ya? Yani şimdi sen benim işten eve gelince ayaklarımı yıkamicak mısın?”
“OHA! Yok daha neler! Kendi ayaklarını kendin yıkarsın!”
Yoochun Ahsen’in yüksek sesinden korktu birden ve küçüldü. “Tamam canım, şaka…eheh…”
Nefise ve Dongwook mutfaktan mısır patlatmasıyla geri çıktılar ve yine yatağa
oturdular.
Jaejoong güldü. “Bu televizyon’daki dizilerden daha iyi.”
Duygu koluna vurdu, “Shhht, duyamıyorum.”
Ahsen Yoochun’ın saçlarını dağıttı. “Bana yaptığın işkence’nin acısını çıkarmalıyım
senden daha.”
“Ne işkencesi ya? Asıl senin yüzünden kaza yaptım; istemeyerek olsa bile kazama
neden oldun! Insanlar gözlerin akıl’ın penceresi olduğunu söylüyor! Aklımın
penceresini kapattın!” diye kızdı Yoochun.
Ahsen gülümsedi. “Ama kalbinin kapısını açtım.”
Yoochun cevap vermek için ağzını açtı. Diğer dört seyirciler merakle ne diyeceğini
bekliyordu.
Sonra kafasını salladı ve kaybettiğini kabul etti. Mutlu bir sesle, “Ama
kalbimin kapısını açtın.” diye tekrarladı.
Bu beraber geldikleri günden yaklaşık bir yıl sonra.
■■■■■
Ahsen oturma odasında gazeteyi okuyordu. Sonra Yoochun oda’ya elinde bir
dergi’yle girdi ve karın üstü Ahsen’in oturduğu koltuğun ve sevgilisinin
üzerine yayıldı. Hiç rahat görünmeyen bir pozisyon’du, ama aslında çok rahattı.
Ahsen birşey söylemedi çünkü bu aralarında en doğal şeylerden biriydi, öpüşme
ve sarılma yanında. Rahatca gazetesini okumaya devam etti.
“Hey, şu ilan’a baksana!” diye bozdu Ahsen sessizliği.
“Hm?” Yoochun kafasını çevirdi ve Ahsen’in tuttuğu gazete’ye baktı.
“Bu ilan’da bizim şehir’e ünlü bir estetik doktoru’nun gelceği yazıyor. Yanık
yaralarını gidermekte iyi olduğu söyleniyormuş. Onu bi denesem mi sence?”
Yoochun yine Ahsen’in kucağından kalktı ve Ahsen’in yanına oturdu ona bakarak.
Kendi elindeki dergi’ye baktı.
“Bebeğim, sen bilirsin, ama önce bana bir sorumu cevapla.”
“Ne?” diye sordu Ahsen meraklıca.
“Ameliyat yüzünden uzun süre hastanede mı kalırsın? Yani öyle olursa, ameliyat’ı
erteleyemez misin? Düğün’ümüzü bir ameliyat yüzünden ertelemek istemiyorum.”
“Hayır ertleyemem çünkü doktor sadece kısa süreliğine…” Ahsen Yoochun’ın
dediklerini tam anlayınca birden sustu. Dilini yutmuş gibiydi.
“Gereksiz bir ameliyat yüzünden düğünümüzü ertelemek istemiyorum!” diye küsmüş gibi
baktı Yoochun. Sonra elindeki dergi’yi Ahsen’in yüzüne tuttu. “Bu sezonun
gelinlikleri’de çok güzel! Senin için bitane seçiyodum tam!”
Ahsen gülümsedi. Hayır, sırıttı. Hayır, oda olmadı… güzel yüzündeki mutluluğu
anlatacak kelime yoktu.
“Yoochun,” diye başladı Ahsen. Çok çok önemli bir şeyi hatırlatmalıydı
Yoochun’a. “Ertelemek istemediğin bir düğün’den bahsediyorsun, ama bana hiç evlilik
teklifi ettiğini hatırlamıyorum.”
Yoochun gözlerini kırptı. “Teklif mi etmeliyim bide? Nerdeyse bir yıldır
beraberiz.”
Ahsen gözlerini çevirdi. “Hiç romantik değilsin ama…”
“Iyi iyi, tamam. Yarın yüzük ve çiçek alırım sana.” dedi Yoochun.
Ahsen hala ona küsmüş gibi bakiyordu.
Yoochun yüzünü astı ve etrafına bakındı. Sonra Ahsen’in içtiği portakal suyu
kutusu’nun kapağındaki küçük demir’den yuvarlak kapağı kopardı.
Ahsen’in elini aldı ve kapağı parmağına taktı. “Al işte. Teklif ettim, sende kabul
ettin.”
“Ne? Hayır!” diye bağırdı Ahsen. “Sığmıyor bile!”
Yoochun Ahsen’in parmağının yarısına bile girmeyen demir parçasına baktı.
Önemsemiyormuş gibi omuzlarını salladı ve Ahsen’in portakal suyun’dan içti.
“Kabul etmezsen, benimle
evlenmek istemiyorsun demek oluyor. O zaman ağlarım ama…” dedi Yoochun.
Ahsen kızgınca baktı.
Yoochun kutu’yu yine masa’ya koydu ve hafiften geğirdi. Son bir aydır Ahsen
gibi oda biraz geğirmeye başlamıştı.
Ahsen daha fazla kızgın kalamadı. Gülüşünü saklamaya çalıştı ama nafile.
Yoochun’da ona güldü.
“Yani kabul ediyorsun! Bu’da demek oluyor ki, ameliyatı erteliyorsun!” dedi
Yoochun. “Demi?”
Ahsen kafasını salladı. “Gerek kalmadı. Ameliyat’tan vazgeçtim.”
■■■■■
“Evleniyor musunuz?” diye bağırdı dördü birden.
“Abla, çok mutluyum!!!” Duygu ablasına sıkıca sarıldı.
“Çok sıktırma onu,” diye koluna dürttü Yoochun. Duygu gözlerini çevirirken,
Ahsen güldü.
“Bizden önce mi evleniyorsunuz? Imkansız!” diye bağırdı Nefise.
“Hayır, imkansız değil Hala teklif etmedin bana!” diye kızdı Dongwook ve
Nefise’ye bir yastık attı.
“Oha! Yok daha neler! Erkekler teklifi yapar!” diye küstü Nefise tatlıca.
“Tamam, tamam. Kızma, aşkım.” diyerek Dongwook Nefise’ye öpücükler uçurdu.
Jaejoong kusuyormus gibi yaptı.
“Aman, abartma. Sende Duygu’ya hep böyle yapıyosun!” dedi Dongwook.
“Ama ben herkesin ortasında yapmıyorum… yalnızken yapıyorum.” dedi Jaejoong ve
yüzü kızardı. “Neyse, bu süper olcak. Ahsen evlendikten sonra Yoochun’ın evine
taşınır ve Duygu bomboş kalır. Ben Duygu’yu seve seve…”
Lafını bitiremeden Ahsen suratına bir yastık atmıştı. Yoochun’ın evindeki büyük
yatağın üstünde oturuyorlardı hepsi beraber. “Bunu aklının ucundan bile geçirme!”
diye uyardı Ahsen Jaejoong’u.
“Bu meseleyi sonra konuşuruz, meleğim.” diye fısıldadı Duygu.
Bu sefer Dongwook kusuyormuş gibi ses çıkardı. “Meleğim mi? Jaejoong’mu?
AHAHAHAHAHA!”
Duygu Dongwook’un kolunu mıncıkladı. “Evet, ne var bunda? Nefise sana kesin böyle
güzel laf söylemediği için kıskandın’da o yüzden böyle gülüyosun!”
Nefise kızardı. Dongwook sırıttı, “Nefise’nin bana dediği şeyleri senin bilmen
için daha çok erken.” diye güldü.
Jaejoong, tabi en olgunları olarak, konu’yu değiştirdi hemen. “Peki yüzük falan
var mı bile?”
Ahsen cebindeki portakal suyu kutusu’nun kapağını çıkardı ve parmağına taktı.
“Evet, bu benim yüzüğüm. Yoochun gidip esas bişey almaya üşendi.”
“Aaaa, ne üşenmesi ya? Sana daha alcam dedim ya!”
“Bunu diyeli bir hafta oldu!”
“Ya napıyım firma’da çok işim var.”
“Zaten bana hiç zaman ayırmıyosun… =( Kesin düğüne’de bir meeting’den sonra
gelirsin…“
“Söz balayında beraber çok zaman geçircez… yatakta.”
“Duygu dinliyor!”
“Abla, ben bir bebek değilim.” diye atladı Duygu araya.
Jaejoong ona arkadan sarıldı. “Benim bebeğimsin ama
”“Ben mısır patlatması yapıyım.” dedi Nefise, ve Dongwook hemen peşine takılarak
mutfağa gitti ikisi.
Yoochun ve Ahsen hala kavga’ya devam ediyordu. Evlenmeden kavga etmeye başlamışlardı
bile.
“Hep mahana buluyosun! Bıktım senden!”
“Asıl ben senden bıktım! Hiç dediğimi yapmıyosun!”
“Niye yapıyım, ben senin emir kulun muyum? Evlenince erkeğim diye kendini bişey
sanma!”
“Ya neden ya? Yani şimdi sen benim işten eve gelince ayaklarımı yıkamicak mısın?”
“OHA! Yok daha neler! Kendi ayaklarını kendin yıkarsın!”
Yoochun Ahsen’in yüksek sesinden korktu birden ve küçüldü. “Tamam canım, şaka…eheh…”
Nefise ve Dongwook mutfaktan mısır patlatmasıyla geri çıktılar ve yine yatağa
oturdular.
Jaejoong güldü. “Bu televizyon’daki dizilerden daha iyi.”
Duygu koluna vurdu, “Shhht, duyamıyorum.”
Ahsen Yoochun’ın saçlarını dağıttı. “Bana yaptığın işkence’nin acısını çıkarmalıyım
senden daha.”
“Ne işkencesi ya? Asıl senin yüzünden kaza yaptım; istemeyerek olsa bile kazama
neden oldun! Insanlar gözlerin akıl’ın penceresi olduğunu söylüyor! Aklımın
penceresini kapattın!” diye kızdı Yoochun.
Ahsen gülümsedi. “Ama kalbinin kapısını açtım.”
Yoochun cevap vermek için ağzını açtı. Diğer dört seyirciler merakle ne diyeceğini
bekliyordu.
Sonra kafasını salladı ve kaybettiğini kabul etti. Mutlu bir sesle, “Ama
kalbimin kapısını açtın.” diye tekrarladı.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder