5 Mayıs 2011 Perşembe

Tesadüf (1. Bölüm)

Yazar: Gamze Lee




1. Bölüm


Adam eşini çok seviyordu. Hem de canından çok. Kadın hamileydi ve ikizleri olacaktı. Biri kız diğeri oğlan. Mutluydular. Ama kadın doğum sırasında hayatını kaybetmişti. Adam sevdiği kadının, birtanecik eşinin ölümünden bu bebekleri sorumlu tutuyordu. Yüzlerine baktığında iğreniyordu. Eşinin hatıraları olan bu yerde daha fazla duramadı ve bebekleri yaşlı annesinin evinin önüne bırakarak gitti. Yoldan geçen polisler evde kimse olmadığı için orada öylece duran bebekleri alıp yetimhaneye bıraktılar. Müdüre bu bebeklere Kübra ve Barış adını koyuverdi. Yetimhaneye gelir gelmez Kübra’yı çocukları olmayan bir aile evlatlık edindi. Barış yetimhanedeydi yaramaz bir çocuktu. Barış’ın en yakın arkadaşı yine aynı yetimhanedeki Gamze’ydi. Gamze de en az Barış kadar yaramazdı. Birçok defa kaçmaya çalışmışlardı ama sürekli yakalanıp ceza almışlardı. Aradan 12 yıl geçmişti.Gamze de Barış da Kübra da 12 yaşındaydılar. Barışla Gamze hiç ayrılmazdılar birbirlerinden. Bir gün yaşlı bir çift Barışla Gamze’yi evlatlık edindi. Hiç aile sevgisi görmeyen Gamze ve Barış evlatlık edinilmekten çok mutlu olmuşlardı. Bu çift onların her istediklerini yapıyorlardı. Gamze ve Barış özel bir okula bile göndermişlerdi. Hemen yan evde de yaşıtları bir kız vardı. O da onlarla aynı okula gidiyordu. Gamze o kızla vakit geçirmeyi çok seviyordu. Kızın adı Kübra’ydı. Evet, Barış’ın ikiz kardeşi olan Kübra.İlkokul bitince aynı liseye başladılar. Gamze ve Kübra daha da yakın arkadaş olmuşlardı. Sürekli birlikte takılıyorlardı. Barış ise hiç onlarla hiç vakit geçirmiyordu zaten kendi arkadaşları vardı kızlarla ne yapacaktı. Sınıflarında çok yakışıklı bir oğlan vardı Gamze o çocuktan çok hoşlanıyordu çocukta Gamze’den. Lise 3 de açılabilmişlerdi anca birbirlerine. Birlikte hoş vakit geçiriyorlardı. Birlikte sinemaya, pikniğe gidiyorlardı. Ödevleri toplanıp birlikte yapıyorlardı. Lise son sınıfa gelmişlerdi. Barış’ın ne yaptığı belli bile değildi artık. Okula diye çıkıyor yarı yoldan dönüp başka bir yere gidiyordu. Sürekli başını derde sokuyordu. Belalı biri olup çıkmıştı. Herkes ondan yaka silkiyordu. Ailesi zaten yaşlıydı ve söz geçiremiyorlardı. Bu zaman zarfında Kübra evlatlık alındığını öğrenmişti ve yetimhaneye gidip bilgi almaya çalışmıştı ve başarmıştı da. Barış’ın kardeşi olduğunu öğrenmişti. Ona daha yakın olabilmek için her şeyi yapıyordu. Ama Barış’ın hiçbir şey umurunda değildi önemsemiyordu bile. Gamze ise Barış’ı her dertten kurtarmaya çalışıyordu. Çünkü Barış yardım için sürekli Gamze’yi arıyordu. Barış’ın kendi başına dert açması yetmiyormuş gibi Gamze’ninkine de açması Gamze’yi çok tedirgin ediyordu. Birgün Gamze ve Kübra’yı da yanına alarak Barış’ın eşyalarını karıştırır. Sözlükler ve farklı harflerle yazılmış yazılar bulur. Gamze: bu ne? Ne yazıyor ki burada. Aishh yine ne haltlar karıştırıyor bu.Kübra: koreceymiş sözlükte öyle yazıyor. Barış Koreceyi neden öğreniyor ki?Gamze: bir gelsin soracağım ona. Çok geç saatlerde geliyor hatta bazen gelmiyor bile başını derde mi soktu acaba?Gamze’nin telefonu çalar arayan Barış’tır.Gamze: alo Barış nerdesin sen ne karıştırıyorsun?Barış: gamze bi susda beni dinle. Ben bizim parktayım. Ve…Gamze: ve yine başını belaya soktun. Bekle geliyorum neresindesin tam olarakBarış: çeşmenin arkasındaGamze telefonu kapar kapamaz soluğu parkta alır Kübra da gamzeyle gider. Barışı bulurlar ve peşinde silahlı adamlar takılmıştır ve üçününde başı derde girmiştir. 



---

Yazan: Gamze Lee

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder