Unutmak (10.Bölüm)

Bölüm 10 

~ Görünmez Destek~ 

Gözümü acmak istemyiordum o
Günü devam hatirlamak istiyordum. Ama Sol yanim busefer daha cok aci
veriyordu, o günü hatirlamak bana hic iyi gelmedi. Hata yaptim dedim ve
nefesimi tutmaya calisdim. Birdaha Batti Hancer. Elimi Kalbime koydum ve
yavas yavas nefes almaya calsidim. Gözümü actim, Iste o parmagimda
"O"yüzük, onu nasil cikarabilirdim, gözlerimden yaslar akyiordu,
durdurmak istedim hayir hayir lütfen akmayin lütfen, artik aglamak
istemiyorum, ama yüzügü gene parmagimda görünce kendimi tutamadim.
Hickiriklara boguldum gene. Neden Unutamiyorum, neden hersey en kücük
detayi bile hatirlyiorum, acaba havizaman neden bukadar iyidi? Baska
seyleri kolayca unutuyordum, ama Beynim "Kerem" le yasadiklarimin
hicbirseyini unutmaiyordu herseyi en ufak detai ile kaydetmisdi.
Yanimdan gecenler bana bakiyordu, bense halen yüzüge bakip agliyordum ve
bunlari düsünüyordum. Yanima birisi oturdu, omzumda biragirlik
hissetim, o tarfa dogru baktim. Iste O gözler gene burdaydi keremim
gözleri bana bakiyordu. Üzgünüm dedim sadece ve alamaya devam ettim. Hersey
düzelecek Sevda Hanim. Eger iyi geliyorsa devam aglayin ben burdayim
sizin yaninizdayim elli halen omzumdaydi. O Eller bana sanki görünmez
bir destek oluyordu. Kalbimde ki Agri yavas yavas azaliyordu. Kendimi
toparlamaya calisiyordum ve alamayi kestim. Nefesimi düzenli ala
biliyordum artik. Tesekkürler iyim ben, beni biraka bilirsiniz. Minwoo
bana bakti, gercekten iyi misiniz? Evt lütfen artik birakin beni. Elini
hemen omzum dan cekti. Gözyaslarimi sildim. Bana telasli bir sekilde
bakiyordu, sanki bana aciyormus gibiydi, Isteseniz eve gidelim, baska
zaman size Seoulu gezdiririm. Hayir, bugün gezelim lütfen, dedim. Simdi
eger eve gidersem daha da kötü olurdum ondan eve daha gitmek
istemiyordum. Peki dedi ve beni yanina alarak arabaya dogru gittik. Beni
Arabasina bindirdi, ben sadece öyle durup hic birsey yapmiyordum.
Kemeri bagldi, Ilkildim onu cok yakin görünce ve yüzünü benim yüzümde
hissedince gaip oldum, ilk defa onun kokusunu kokladim, "Keremim" ile
karsilasidirm biran, biliyordum yanlisdi ama gene de yaptim. "Seker"im
gibi kokmuyordu ama benzerligi vardi.Ikise de güzel kokuyorlardi. ilk
Önce „Gyeongbokgung“ sarayina götürdü beni, muhtesem bir saraydi ondan
sonra "National Folk Museum" müzesine gezdik, herseyi bana anlatti.
Hayatimda öyle seyler görmemisdim. Ordanda "Deoksugung- Sarayini."
gezdik. Aksam olmusdu, benim karnim acikti, haydi surda cok güzel bir
lokanta ar ordayiyelim dedi ve beni oryagötürdü. Yemekden sonra
Rehberligibirakalim, gecoldu dedim. Beni ama Seoul Tower ya götürmek
istedigini söyledi, kiramadim ve kabul ettim. Yemegimizi yedik den sonra
oraya gittik. Cok güzel bir yerdi, sanki bütün sehir ayaginin
altindaymis gibiydi. Kedimi cok rahat hissettim. Arkamdan yaklasi bana,
belki kasitca belki fark etmedi, Eli ile nerde calsidigini gösterdi,
parklarin nerde oldugunu. Heryerde isiklar vardi, yoll binanlar, cok
muhtesem gözüküyordu.Saskinlikla baktim bana gösterilen yönlere. Yavas
yava yüzü enseme dogru yaklasdini hissetim hemen arkaya dogru cekildim,
hic bozuntuya vermedi, bak bide burasi dedi, elimi tutu ve beni o yöne
cevirdi. Cok güzeldi Iki tanem kule vardi, yesil isiklarla süslü. Cok
güzel dedim, bana bakiyordu minwoo ve gene gülümsüyordu. Arabasina
bindik evimin önünde durdu, indim ve bana kapima kadare eslik etti.
Hersey icin tesekkürler Minwoo Bey, cok güzel bir gün gecirdim. Sabah ki
olay icinde özür dilerim tekrardan sizinle bir alaksi yoktu, ve bana
soru sormadiniz icinde cok tesekkürler. Asil ben tesekür ederim Sevda
Hanim, sizi Sehrimi gezdirmek benim icin büyük bir zevk di, umarim
birdaha gezdirme sansim olur sizi. Ülkemizde daha cok güzel yerler var,
Buteklifi hic bircevap vermedim ve iceriye girdim. Camdan baktim,
birazcik kapimin önünde bekledi, ve kendi kendi birsey ler söyledi,
sonra arabasina binip gitti. Gene evimdeyim, gene yanlizdim, acaba gene
zor bir gece beni mi bekliyordu, odama gitim ve yatagima uzandim.