Unutmak (8.Bölüm)

Bölüm 8 

* Piknik Sepet * 

Birtürlü dakkikalar gecmek
bilmiyordur, cama gittim ve minwoo yu yani Sehir Rehberimi beklemeye
basladim. Neden hala gelmemis di? Acaba cok mu erken kalkmisidim, zati
bütün gece rahat uyamamisdim. Hava bugün cok güzeldi. Ama hic disariya
cikasimda yoktu. Ama O Gözleri gene görmek istiyordum, busfer dikkat
edecektim, sakin olcaktim, ve hata yapmiyacaktim. Bazi atistirmalar mi
hazirlasam diye düsündüm ve mutfaga gittim. Dolabi acip sandwich icin
malzemelei cikardim. 4 tane sandwich yaptim. Paketledikten sonra kapi
caldi, sakin ol sevda hata yapma o kerem degil o Minwoo bunu utma diyip
kapiyi actim ve onu karsimda gördüm. Beni gördügünde o güzel mi güzel
Siyah gözlerinin ici gülüyordu. Gene direkmen Gözlerini bakarken buldum
kendimi bana öylece bakiyordu o gözler. Derin nefes alip Iceriye davet
ettim, hemen kabul etti ve iceriye girdi. Elinde kocaman
sepet vardi. Sevda hanim cok erken gelmedim degilmi? Hayir ben de sizi
bekliyordum zati. Ahhhh iyi bende cok erken geldim sandim. Peki bu Sepet
neyin nesi diye sordum? Güldü, Kahvaltimiz. Umarin daha yapmamissiniz
dir, yoksa yaptiniz mi? Birden bu soruya evt diyecegimden cok
endiselenmis gibi oldu, bende sakince daha ettmedigimi söyledim, sevindi
ve bir oh cekti. Oh cekisi cok komigime gitmisdi, sanki cok önemli bir
sey kaybeteckmis gibiydi eger evt cevabim olsaydi, bir türlü
anlamamisdim. Cok iyi, sizin le disarda kahvaltimizi yapmak istiyorum
cok güzel bir yerde yapacaz orayi mutlaka görmeniz lazim. Ilk oraya
gidip yemegimiz yiyelim ondan sonra etrafi gezdirecegim size. Eee sizi
menun etmek istiyorum sonuncta kore halkini temsil ediyorum. Bugun sizi
baya yorcam Sevda Hanim. Kore Halkini temsil etmenize
gercekten gerek yok demisdim size, ben bir insan yüzünden herkesi ayni
kefeye koymam. Evt siz gercten cok zarif bir Hanimsiniz Sevda Hanim.
Biraz utandim, basimi hafifce eydim. Hazirsaniz cikallim, arabam ile
geldim evin önünde. Minwoo önden cikti kocaman sepeti ile, cok merak
etmisdim o sepetde acaba nekdar cok yemek vardiye cünkü cok büyük dü.
Kapiyi kilitliyordum, aklima mutfaktaki Sandwichler geldi ama sonar
sepeti düsündüm ve sadece 4 sandwichler biraz komik olur diyip kapiya
kilitledim. Lütfen bu tarafdan diyip beni arabasina dogru bindirdi ve
yola ciktik. Yolculumuz boyunca fazla konusmadim, o
konusdu ben dinledim. Gene kendinden bahsetti. 2 Kardeslermis. Annesi ve
babsi vefat etmis. Bir ablasi varmis, evliyimis ama o Busanda
yasiyormus. 2 tane yigeni varmis. Yaz tatilden gene busana gidecekmis
belki. Neden bunlari bana anlatiyor diye düsündüm, arkadas degildik ve
beni de ilgilendirmiyordu, ama onu dinlemek hosuma gidiyordu sanki.
Gene onun gözlerine bakarken yakaldim kendimi, neden hep gözlerine
bakiyodum, fark edecek diye cok korktum ama araba sürmekle zati cok
mesgül dü bide bana hayatina anlatmaklada. Bir ara konusmadik, araba
sesizdi,sanki birseyler düsünüyor gibiydi, gene gözü yüzügüme takildi ve
birseyler dedi, ama anlamadim dediklerini cok sesiz demisdi. Geldik
dedi, etrafa baktim, her yer yesilik, arabasini park etti. Ormanlik
alanda yürdük, burasi cok sakindi, kalabalik denen hic birsey yoktu.
Burayi cok severim, burada huzur buluyorum hep firsat buldukca
dinlenmeye geliyorum dedi. Etrafima bakindim, gercekten cok güzel bir
yerdi, agaclar ve ciceklerle doluydu. Bataniye cikardi, yere serdi ve
sonra o kocamana sepetiki yememkleri cikardi teker teker. Neler yoktu ki
sepette, sanki bana bütün hünerleini sergilemek istercesine herseyi
yapmis. Türk ve Kore mutfagindan. Türk mutfani nerden biliyorsun diye
sordum. Gülerekten Internet saolsun dedi. Neden bukadar cok sey
yaptiniz, bide neden Türk mutfagini da yaptiniz anlamdim? Sey belki kore
kahvaltisini sevmezseniz diye düsündüm, bende ikisini yapim dedim.
Artik basliyalim, bol bol yigin lütfen, hepsini sizin icin kendim
hazirladim dedi. Tesekkür edip yemege basladik.