Son Sevgili (2. Bölüm)

 

2. Bölüm

Uyandığımda başımda şeker bir hemşire duruyordu. Uyandığımı görünce yanıma geldi.

- Kendinizi iyi hissediyor musunuz?

- Evet teşekkür ederim.

Hemen ayağı kalktım. Daha fazla hastanelerde kalmak istemiyordum. Neler olduğumu hatırlamıyordum. Zaten gerek de yoktu bilmeme... O sırada kolumdan tuttu.

- Cennet hanım lütfen oturun.

- Siz benim vaktimin ne kadar kıymetli olduğunu bilmiyor musunuz?

- Cennet hanım lütfen.

Içeri 30 yaşlarında bir doktor girdi.

- Lütfen sakin olurmusunuz?

- Ben sakin olmak istemiyorum. Ben gitmek istiyorum.

- Cennet hanım durumunuzu anlıyorum ama burası Türkiye değil. Yeni tedavi şekilleri uyguluyoruz. Sizcede denemeye değmez mi?

Gerçektende doğru olabilirmiydı? Tekrardan eski halime döne bilecekmiyim?

- Gerçekten yapabilir misiniz bunu?

- Yapabiliz ama hastaneye yatmalısınız?

- Tamam kaybedecek birşeyim yok. Bu arada adımı ve durumumu nerden biliyorsunuz?

- Sizi getiren güvenlik pasaportunuzdan bilgilerine ulasmış bizde eski hastanenize ulaşıp raporlarınızı aldık.

- Hımm. Bu arada adınız ne?

- Do Kyung.

- Memnun oldum.

- Bundan sonra sizinle hemşire Janghwa ilgilenecek.

- Tamam.

- Ben cıkayım.

Doktor ciktı. Janghwayla ben vardık odada.

- Janghwa biz şimdi nerdeyiz?

- Seouldeyiz efendim.

- Sence iyileşebilecekmiyım?

- İnşallah. Neyse siz şimdi dinlenin. Ben birazdan size yemek getireceğim.

- Tamam.

Ve odadan çıktı. Neden kabul etmiştim ki doktorun isteğini hala yaşamak istiyormuydum? Bilmiyordum. Ayağa kalktım pencereden avluya baktım. Biri yerde yatıyordu. Yüzünde kan vardı. Kalbim çarpmaya başladı. Birinin onla ilgilenmesi gerekiyordu...